راثى ، حاج مهدى واعظ ، معروف به " عرب " سالك ، ميرزا محمّد حسين شاهسونى ، محمّد على طوفان ، ملّا حسين فرزين ، عبد الحسين مشكوة ، استاد سيّد محمّد مهتدى ، شيخ عبد الحسين فنودى هادوى ، آية اللّه حاج شيخ محمّد هادى و بر اين شعرا بايد افزود : سديد ، اسمعيل سرّى قاينى ، بديع الزمان صفوى ، محمد ابراهيم صهبا ، ابراهيم از جمع " شاعرانى " كه آيتى نام برده بجز سرهنگ آيتى ، ارغوانى ، سالك ، شاهسونى و فرزين بقيّه - يعنى دو ثلث آنان - از طبقهء روحانى و عالمان دين و يا اهل منبر بوده‌اند و از ميان اين عدّه سه نفر : حضرات حاج شيخ محمّد هادى هادوى ، حاج شيخ محمّد باقر آيتى ( گازارى ) و حاج شيخ محمّد حسين آيتى از آيات بزرگ زمان خود به‌شمار مىآمده‌اند كه غير از " شعر " كتب و آثار علمى بسيار ارزشمندى نيز از آنان به يادگار مانده است . بجاست يادآورى شود كه آقايان سرهنگ آيتى ، شاهسونى ، صفوى و فرزين - كه زندگانيشان دراز باد - در قيد حياتند و ديگران - كه رحمت خدا بر آنان باد - روى در نقاب خاك كشيده‌اند . صاحب " بهارستان " در پايان " مقالهء چهارم " سه تن از زنان شاعر را نيز نام مىبرد كه يكى از آنان در اواخر سدهء سيزدهم و نزديك به دورهء پژوهش من مىزيسته و ذكر نام او در اينجا بىمناسبت نخواهد بود . اين بانوى بافضل و با فضيلت " بىبى سيّده " نام داشته و به نوشتهء مرحوم آيتى " از خانوادهء علم و اجتهاد و تقوى و سداد بوده " و به " دختر آخوند " شهرت داشته است . « 1 » در آغاز سدهء اخير ( دو دههء يكم و دوّم ) نيز زنانى در بيرجند شعر مىسروده‌اند كه از آن ميان شادروان " بانو سلطنت قوامى " ( احمدى ) خدمتگزار شايستهء راستين و صميمى " فرهنگ بيرجند " و بانو " مريم حقيقت " ( بينا ) را مىتوان نام برد .

--> ( 1 ) . " بهارستان " ، ص 373 .