* * * پس از اين دو مقدّمه " استاد " خواندن اشعار اصلى " رمضانى " را شروع مىكرد كه بيت آغاز آن اينست : رمزا يا رب ، يا رب رمزا « 1 » remazo yarab yarab remazo : رمضان يا رب ، يا رب رمضان . رمزا اامه خش نام خدا remazo ome xos nome xoda : رمضان آمد خوش نام خدا . پس از استاد ، شاگردان باهم اين بيت را تكرار مىكردند ، آنگاه وى ابيات ديگر را كه همه بر اين وزن هستند يكى پس از ديگرى مىخواند و " شاگردان " پس از هربيت كه " استاد " مىخواند همان بيت نخست را تكرار مىنمودند . اينست ساير ابيات رمضانى : بل بل اامه ماى رمزا bal bale ome maye remazo : بله بله آمد ماه رمضان . روزه مىدارن از خرد كلا ruze midaran az xord o kalo : روزه مىدارند از خرد و كلان . * * * رمزا اامه خد سيسد سوار remazo ome xod sisad sevar : رمضان آمد با سيصد سوار . چوى ور داشته ك آى روزه بدار cuye vardaste ke ay ruze bedar : چوبى برداشته كه آهاى روزه بدار . * * * روزه مىدارم لاقر مىشوم ruze midarom laqar misavom : روزه مىدارم لاغر مىشوم . گر نمىدارم كافر مىشوم gar namidarom kafar misavom : گر نمىدارم كافر مىشوم . * * * رمزا اامه اى ر ماما كنى remazo ome ir memo koney : رمضان آمد او را مهمان كنيد . بز بزقاله برى قربا كنى boz o bozqale bori qorbo koney : بز و بزغاله براى او قربان كنيد . * * * بز بزقاله خ چيزا نمشو boz o bozqale xo cize nemasu : بز و بزغاله كه چيزى نمىشود . گو گوساله برى قربا كنى gow o gusale bori qorbo koney : گاو و گوساله براى او قربان كنيد . * * * اى سرا از كن رو ور روزه i sera az kene ru var ruze : اين سرا ( خانه ) از كيست كه رو به خورشيد است . د دختر دارن ك مخمل دوزه do doxtar daran ke maxmal duze : دو دختر دارند كه مخمل دوزند . * * * اى سرا از كن رو ور باده i sera azkene ruvarbade : اين سرا از كيست كه رو به باد است . يا پسر دارن ك نوّداماده ya pesar daran ke now domade : يك پسر دارند كه نوداماد است . * * *

--> ( 1 ) . وزن اين ابيات فعلاتن ( فاعلاتن ) فعلاتن فعلن است .