روضه‌خوانى مراسم سينه‌زنى هم به عمل مىآمد بدينسان كه روضه‌خوان يا كسى ديگر نوحه‌اى با آهنگ مىخواند و حاضران مجلس با دست بر سينه‌هاى خود مىزدند و گريه مىكردند . در روز و شب عاشورا - در پايان مجلس - عزاداران « حسينم » مىكردند و گريه و مويهء آنان به اوج مىرسيد ، بدينسان كه همه برمىخاستند و با دو دست به دو طرف صورت خود مىزدند و مرتبا مىگفتند : حسين ! حسين ! يا : حسينم ! حسينم ! و گاهى در بين ، ابيات و اشعارى مىخواندند . معروفترين بيتى كه در شروع « حسينم » خوانده مىشد اين بود : « زينب گشوده موى خود * مىكَند با ناخن روى خود » « حسينم » مدتى طول مىكشيد و غليان عزاداران تا آنجا بالا مىگرفت كه برخى غش مىكردند و براى آن‌كه حالشان خوب شود ديگران كاه‌گل جلوى بينى آنان مىگرفتند . معمولا وقتى كه چنين واقعه‌اى روى مىداد و يك يا چند نفر غش مىكردند « حسينم » پايان مىپذيرفت . * * * مراسم و تشريفات عزادارى ماه محرّم عملا بعد از عاشورا - بويژه پس از دوازدهم محرّم ( سوّم امام » - پايان مىپذيرفت ولى مردم حالت سوگوارى خود را تا پايان ماه صفر حفظ مىكردند و جامهء سياه بر تن داشتند و هيچگونه مجلس شادى ، مهمانى ، عقد و عروسى ، ختنه‌سوران و . . . تشكيل نمىدادند . روضه‌خواندن هم بكلّى تعطيل نمىشد و گاهى در برخى از خانه‌ها و تكيه‌ها روضه مىخواندند ولى دسته حركت نمىكرد .