درختها و محصولات را « مىزند » بلكه شاخه‌هاى جوان درختان را « سياه » مىكند و مىخشكاند بدانسان كه درختها تا يكى دو سال از « بار » مىافتند ؛ هم‌چنين اگر در پاييز زودتر از موقع هوا به شدّت و ناگهانى سرد شود ممكن است برخى از محصولات و ميوه‌هاى پاييزى - حتّى پنبه - را سرما بزند و خسارات فراوان روى دهد . سرمازدگى بيشتر در اواخر « ماه نوروز » و ماه اوّل بهار روى مىدهد . در روزهاى هجدهم و بيست و ششم نوروز - يعنى در دو شيشهء سوم و چهارم - مردم هميشه نگران و بيمناك « سرما » و زيانهاى ناشى از آن هستند و در اين ميان « سرماى » روز بيست و ششم ( يا يكى دو روز پيش و پس از آن ) را بسيار خطرناك و زيان‌آور مىدانند و آن را « سياه‌كاسه » ( سياكاسه seya kase ) مىنامند چون تجربه دارند كه اگر در اين هنگام سرماى شديدى بشود زندگانى آنان را تباه و روزشان را « سياه » و آنان را « سياه‌كاسه » مىكند .