جمال رضايى
25
بيرجندنامه ( فارسى )
آنها را به همانسان كه بوده ، ديده ، شنيده ، خوانده و « يافته » - بىافزايش و كاهش و دور از هر نوع گرايش ، تأييد و يا تكذيب - ضبط نموده است ؛ يعنى مطالب اين كتاب « يافته » هاى نويسنده است نه معتقدات وى ، مگر در مواردى خاص كه نگارنده صريحا نظر خود را اظهار كرده است . اين پيشگفتار را با سپاس و امتنان و حقگزارى از بزرگوارانى كه در فراهم آوردن مطالب و محتويات « بيرجندنامه » و چاپ و نشر آن مرا يارى فرمودهاند پايان مىدهم و از همهء آن گراميان صميمانه تشكّر مىنمايم بهويژه : از همشهريان ارجمندم كه از آگاهىهاى آنان بهره بردهام . از دانشمندان ، پژوهشگران و نويسندگانى كه از كتابها و مقالاتشان استفاده كردهام . از استادان دانشمند آقايان دكتر محمّد رضا راشد محصل و دكتر محمّد تقى راشد محصل كه در تهيّهء بعضى مدارك نويسنده را يارى كرده و گاه از نظرات صائب ايشان بهره بردهام . از همشهرى دانشمند بزرگوارم جناب آقاى دكتر غلامرضا ( جمال ) تهامى كه صميمانه با من همكارى كردهاند . از خواهران فرهيخته و بزرگوارم خانمها : صديقهء رضائى ، زندهياد منصورهء رضائى « 1 » ، فائزهء رضائى . از همسر شايسته و مهربان و دمسازم خانم خديجهء فرهنگ . از عموزادهء بزرگ و گراميم جناب آقاى ابو الفضل رضائى ( همسر ارجمند خواهرم خانم صدّيقهء رضائى ) . از دوست و خويشاوند همدل و همراهم جناب آقاى على اكبر سالارى ( همسر گرامى خواهرم خانم فائزه رضائى ) . از اداره ميراث فرهنگى بيرجند و رييس كاردان ، كوشا و صميمى آن جناب آقاى
--> ( 1 ) . خواهر عزيز بزرگوارم شادروان « منصورهء رضائى » بانويى فرهيخته و فرزانه و دانشور ، معلّمى شايسته و دلسوز و صميمى ، شاعرى خوشقريحه و نكتهسنج و زبانآور ، مادرى مهربان و فداكار و ايثارگر ، انسانى متديّن و باتقوى و پرهيزگار ، متخلّق به اخلاقى و الا ، نيكخواه و نيكرفتار و نيكوكردار و به همهء صفات نيك آراسته بود . او در شهريور 1303 خورشيدى در بيرجند چشم به جهان گشود و در خرداد 1320 با احراز رتبهء اول از دانشسراى مقدماتى دختران بيرجند ( اولين دوره ) فارغ التحصيل شد و به اخذ مدال درجهء 2 علمى نايل آمد و اولين كسى بود از طبقهء نسوان بيرجند كه مدال علمى گرفت . « منصوره » پس از 33 سال معلّمى بازنشسته شد و سرانجام در پايان آذرماه 1378 در تهران چشم فروبست و در « بهشت زهرا » بيارميد و من اينك بهسبب شايستگىها و ارزشهاى والايش و نيز به پاس كمكهايى كه در تهيّهء مطالب « بيرجندنامه » به من كرده است اين كتاب را به روان پاكش پيشكش مىنمايم ؛ آمرزش خدا بر او ، و روانش به مينو شاد باد .