نياز مردم را به‌طور كلّى برنمىآورد و علاوه‌بر آن شبكهء اوليّه لوله‌كشى نيز قادر به انتقال آب بيشتر نبود ، از اين‌رو پس از آن‌كه شهردارى ادارهء اين امر را بر عهده گرفت براى تجديد لوله‌كشى شهر اقدام كرد و با حفر چند حلقه چاه ، آب بيشترى براى شهر تدارك ديد . با اقداماتى كه در سال‌هاى اخير شده - با آن‌كه شهر خيلى بزرگتر و گسترده‌تر و پرجمعيّت‌تر از گذشته گرديده - تمام شهر لوله‌كشى شده و چندين حلقه چاه جديد - كه آب آن‌ها هم از چاه‌هاى قبل شيرين‌تر و گواراتر است - حفر كرده‌اند و به همهء شهر آب مىرسانند و ديگر مردم مسأله‌اى به نام « آب » ندارند ، به همين جهت همهء آب‌انبارها را تعطيل كرده‌اند و جلو پلكان‌هاى آن‌ها نرده‌هاى فلزى گذاشته‌اند و ديگر آن‌ها را پرآب نمىكنند « 1 » .

--> ( 1 ) . براى آگاهى بيشتر در اين مورد به نوشته‌هاى زير مراجعه كنيد : * آيتى . حاج شيخ محمّد حسين . « بهارستان » . چاپ دوم . ص 11 . * منصف . محمّد على . « امير قاين » . چاپ دوم . صص 155 - 149 . * احمديان . دكتر محمّد على . « جغرافياى شهرستان بيرجند » . صص 176 - 173 . * گنجى . دكتر محمّد حسن . « يادى از بيرجند و آب‌هاى شيرين و شورش » در كتاب « از شمار دو چشم . . . » ( يادنامهء استاد احمد احمدى بيرجندى ) . ص 287 . * آيتى . ابو الحسن . « خاطراتى از بيرجند » . « لوله‌كشى آب بيرجند در سال 1302 خورشيدى » . ص 51 .