18 ) قريهء صفى خواجه بشاريات « 1 » . 19 ) قريهء ماخورين قهپايه « 2 » . جز اينها در پايان دورهء شاه سلطان حسين آستانه يك مستمرى نقد و جنس به مبلغ و مقدار بيست تومان و 33 خروار و 18 من داشته « 3 » كه در دورهء طهماسب دوم چهار تومان و يك‌هزار و نه‌صد دينار نقد و سىخروار و سىوسه من جنس آن مجرى گرديده « 4 » و در فرمان‌هاى بعد به مبلغ و مقدار سابق باز گشته و در دورهء قاجار تغييراتى يافته است ليكن آخرين رقم آن‌كه در پايان دورهء مزبور مجرى بوده برابر همان ميزان نخست ( بيست تومان و 33 خروار و 18 من ) بوده است « 5 » . * * * در ميان موقوفاتى كه ياد آن گذشت بر سر دو موقوفه كشمكش‌هايى روى داده كه چون اسنادى در اين مجموعه دربارهء هر يك از آن كشمكش‌ها هست به اجمال به آن دو مورد اشاره‌اى مىرود : 1 ) طاحونهء قوشخانه كه چهار دانگ و نيم آن به مقتضاى مفاد اسناد شمارهء 28 و 40 و 86 وقف آستانه بوده و متوليان مزار آن را اجاره مىداده‌اند . در سال 1212 بر سر اين طاحونه ميان متوليان مزار و ورثهء مستأجر پيشين منازعه‌اى بود

--> ( 1 ) . سند شمارهء 43 . منطقه‌اى به نام « امير خواجگان » در بشاريات هست ( مينودر : 903 و 904 ) ولى به اين نام در آن كتاب برخورد نشد . ( 2 ) . اسناد شمارهء 81 و 82 ( مينودر : 906 ) . ( 3 ) . اسناد شمارهء 28 و 29 . ( 4 ) . سند شمارهء 31 . ( 5 ) . مينودر : 664 ، ولى در اين كتاب به جاى 33 خروار ، 37 خروار است كه گويا اشتباه چاپى است .