و حكمى ديگر از همو مورخ محرم 1237 در واگذاردن توليت آنجا به وى « 1 » و دو حكم ديگر در همين باب مورخ ذ ح - 1238 و محرم 1239 « 2 » در اسناد حاضر ديده مىشود . 5 ) سيد رضى فرزند مير نعمت اللّه مزبور كه در سال 1271 به استناد تصدى پيشين پدر خود و احكام شرعى و عرفى در تفويض ادارهء امور آستانه به دو ، به دعوى توليت برخاسته و حكمى مورخ ج 1 - 1271 از شاهزاده سيف اللّه ميرزا حكمران وقت قزوين مبنى بر توليت خود ستانده بود « 3 » . ماجراى منازعهء او با مير سيد احمد متولى آستانه بيش از پانزده سال به طول انجاميد و بيش‌تر اسنادى كه از شمارهء 83 تا 113 در اينجا مىبينيم در مورد همين كشمكش و گفتگو است . 2 - موقوفات : آستانهء مقدس شاهزاده حسين چنان‌كه گذشت از همان قرن‌هاى پنجم و ششم نذورات و موقوفات داشته و در دورهء صفوى بر موقوفات آن بسيار افزوده شده است . در اسناد آغاز اين دوره پيش از وقف‌هاى طهماسب و شاه بيگى بيگم از « موقوفات آستانه » ياد مىشود « 4 » .

--> ( 1 ) . سند شمارهء 69 . ( 2 ) . اسناد شمارهء 73 و 74 . ( 3 ) . سند شمارهء 84 ديده شود . ( 4 ) . اسناد شمارهء 3 و 6 . در كتابچهء موقوفات و خالصه‌جات دورهء ناصرى ( مقالهء نويسنده در مجلهء راهنماى كتاب 18 : 435 - 442 ) ثبت موقوفات شاهزاده حسين هست ( 93 ر - 99 پ ) . اين كتابچه جز دفتر رقبات ناصرى است كه به اهتمام ميرزا هدايت وزير دفتر دورهء ناصرى براساس قباله‌جات آن عهد تهيه شده و وصف آن همراه تصوير برگ نخستين نسخه در سالنامهء دنيا ، شمارهء 15 ( سال 1338 )