المرعش » مزبور - كه سادات ياد شده را به اعتبار انتساب به دو « مرعشى » مى خوانند - بنابر آنچه از كتاب « الفخرى » « 1 » ابو طالب اسماعيل بن حسين مروزى « 2 » - كه از معتبرترين و قديم‌ترين متون موجود علم انساب است - برمىآيد خود در قزوين مىبوده است چه در ذكر فرزندان حسين اصغر فرزند امام سجاد ( ع ) مىنويسد : « و اما الحسن الدكة بن الحسين الاصغر فانتهى عقبه الصحيح الى محمد السيلق بالرى و على المرعش بقزوين ابنى عبد اللّه بن محمد بن الحسن الدكه » « 3 » . بنابراين سادات مرعشى در هرجا كه باشند در اصل از شهر قزوين ريشه مىگيرند و تا ساليانى دراز مركز و مجمع آنان نيز شهر مزبور بوده است « 4 » . آن‌گاه از اين شهر به سه‌منطقهء ديگر نيز رفته و بدين‌گونه سادات مراعشه به اعتبار محل سكنى به چهار تيره تقسيم گرديده‌اند « 5 » . از سلسلهء سادات مرعشى قزوين دانشمندان و اديبان و نام‌آورانى برخاسته‌اند

--> ( 1 ) . تأليف سال 606 به نام امام فخر رازى دانشمند معروف ( ذريعه 2 : 376 و 16 : 125 ) . ( 2 ) . زادهء 572 و درگذشتهء 614 ، نگارندهء حظيرة القدس كه حدود 60 مجلد بوده است و بستان الشرف در 20 مجلد و آثار ديگر در علم انساب ( معجم الادباء ياقوت حموى 2 : 262 / كشف الظنون : 824 / اعلام زركلى 1 : 308 / ذريعه 2 : 376 و 3 : 106 و 7 : 26 و 16 : 67 ، 125 و 23 : 252 / عروبة العلماء المنتسبين الى البلدان الاعجمية : 469 ) . ( 3 ) . الفخرى ، صفحهء 39 نسخهء شمارهء 2 / 330 كتابخانهء مسجد اعظم قم . ( 4 ) . همان مأخذ ، ص 40 ديده شود . دربارهء خاندان مرعشى قزوين نيز ديده شود ذريعه 4 : 411 ذيل نام كتاب « تكملة الاسماعيلية فى انساب السادة المرعشية » و 11 : 76 ذيل « الرسالة الاسدية فى نسب السادة المرعشية » و شهداء الفضيلة امينى ( ترجمهء فارسى ، ص 294 ) . ( 5 ) . مجالس المؤمنين 1 : 147 چاپ تهران / الدرجات الرفيعه سيد على خان به نقل ريحانة الادب ، ج 4 ، ص 9 چاپ اول / مقدمهء احقاق الحق : 117 و 119 .