حسين مدرسى طباطبائى

48

برگى از تاريخ قزوين ( فارسى )

و در ميان دو مصرع اخير ابيات نهم و دهم اين عبارت به نسخ خوانده مىشود : « عمل استاد على اكبر كاشىپز 1307 » 8 ) گرداگرد سقاخانهء حضرتى كه برابر ايوان شمالى نزديك راهرو ورود شمالى صحن واقع است در بالا ابيات ذيل به نستعليق سفيد بر كاشى نوشته شده است : « بسم اللّه الرحمن الرحيم . هر بنايى با على و آل او شد منتسب * كعبهء مقصود باشد قبلهء حاجت طلب ساخت اندر صحن اين شهزادهء و الا حسين * حاج آقاى طبيب نام محمود النسب چون به ياد شاه مظلومان حسين‌آباد شد * بر يزيد و تابعانش تا قيامت لعن و سب اين بنا از العطش‌گويان دشت كربلا * هم بود رفع عطش هم دافع رنج و تعب حضرت عباس سقا و علمدار حسين * زين بنا آيد به ياد شيعيان در روز و شب بىدويى بنما مكرر « عاقبت محمود » را * پس بجو تاريخ اين نيكوبناى منتخب 1340 » « * »

--> * در سفرنامهء ميرزا حسين فراهانى ، ص 18 از دو قطعه سنگ به خط مير عماد كه در صحن شاهزاده حسين بوده است ياد مىشود . اكنون از اين سنگ‌ها نشانى نيست .