خطمشى و رويهء اجتماعى فقيه مزبور نيز مفيد است . متن زير براساس سوادى است از اين حكم با گواهى « جمال الدين بن عبد الكريم الرضوى » و « عبد الوهاب بن محمد تقى الحسينى » و « على مع الحق » و « عبده جواد بن رضا الحسينى » بر برابرى آن با اصل : به عرض حضور ملازمان حضرت مستطاب حجة الاسلام ملجأ الانام متع اللّه المسلمين به طول بقائه مىرساند در خصوص چهار دانگ از شنستق عليا واقعه در بلوك رامند قزوين كه قريب به پانصد سال است وقف است بر آستانهء متبركهء شاهزاده حسين رضوان اللّه عليه به موجب وقفنامچه و فرامين سلاطين مغول و صفويه و قاجاريه ، چون متولى بقعهء متبركه در سابق به مدت طولانى چهار دانگ موقوفهء مذكوره را اجاره داده بود و به واسطهء بودن ملك مدتى در يد مستأجرين اولاد آنها مدعى ملكيت شدند لهذا امر منجر شده بين متولى و آن حضرات به ترافع . پس از استعلام از شيخ العلماء و الفقهاء مرحوم آقا شيخ زين العابدين اعلى اللّه مقامه الشريف ايشان محضر مرحوم مبرور حاجى ملا آقاى قزوينى اعلى اللّه مقامه را كه از اعاظم و اكابر علما و مجتهدين عصر خود بودند معين فرموده ، ملتزما مدت يك سال در آن محضر ترافع كردند و حكم بتى صريح بر وقفيت چهار دانگ مذكور و ابطال سخنان آن حضرات در ملكيت فرمودند و همان حكم را مرحوم آقا شيخ زين العابدين و ساير علماء عربستان و طهران و قزوين حتى خود حضرت مستطاب حجة الاسلام عالى امضاء و تنفيذ فرموده‌اند و چهار دانگ از يد حضرات غاصب ثانيا برگشت به تصرف متولى آستانهء مباركه . مدتى گذشت تا در زمان مرحوم معتمد الملك مشير الدوله آن حضرات اعاده كردند سخنان سابقه را اظهار و اينكه در اين حكم قادح و نقوض داريم نموده ، ارجاع شد به محضر مرحوم مبرور آقاى حاجى شيخ هادى اعلى