الدين شاه و امين السلطان صدر اعظم بالاى آن مورخ ذ ح 1317 در باب موقوفهء شنستق . چندجاى اين سند كه مشتمل بر نام عارض متولى است گويا در منازعات خانوادگى بر سر مهم توليت با تيغ بريده شده است : [ عريضهء . . . ( متولى ) آستانهء حضرت شاهزاده حسين قزوين است : ] قربان خاك پاى جواهرآساى مباركت شويم عرض و استدعاى [ داعى دوام ] دولت ابد مدت قاهره [ متولى ] حضرت شاهزاده حسين به خاك پاى مبارك اعلىحضرت شاهنشاهى ارواحنا فداه آن‌كه محلى است در محال رامند دار السلطنهء قزوين موسوم به شنستق عليا ، چهار دانگ آن در عهد اتابك كه واقف ملك معروض است به موجب وقفنامچه و فرامين معتبرهء متكاثره وقف تعمير و مصارف بقعهء متبركهء حضرت شاهزاده حسين عليه السلام است . چند سال قبل حاجى محمد حسين افشار ملك موقوفه را از متولى حضرت اجاره كردند به سبب طول مدت اجاره به ملكيت غصب نمود . بعد از فوت مشاراليه وراث او در صدد آن برآمدند كه محل موقوفه را مثل ارث پدرى در ميان تركه تقسيم نمايند ، متوليان مرحومان عم و والد اين . . . اظهار به حكومت بلد و عرض به جناب سپهسالار و صدارت عظمى و ديوانخانهء عدليه كه كلا رجوع به ترافع شرعيه نموده بودند با حضرات در محضر مرحوم خلدآشيان آقاى حاجى ملا آقاى مجتهد اعلى اللّه مقامه وقفيت محل مزبوره و غاصبيت ايشان را محقق نموده و پس از صدور حكم شرعى بر وقفيت محل مزبور و غاصبيت حضرات به خاك پاى اقدس شاه شهيد سعيد نور اللّه مضجعه و عطر اللّه مرقده متظلم شده ، در اين باب فرمان همايونى صادر گرديد كه ملك موقوفه حسب فرامين سلاطين سلف اعلى اللّه مقامهم و به موجب حكم شرعى كه ممضى به امضاء اكثر كملين