حسين مدرسى طباطبائى

325

برگى از تاريخ قزوين ( فارسى )

نوشته شد . در اين متن به سابقهء امر توليت و احكام قديم خاندان مرعشى اشاره مىشود . هو فدايت شوم در باب امر توليت بقعهء متبركهء حضرت شاهزاده حسين عليه السلام كه حكم از ديوان عدليهء اعظم شرف صدور يافته بود زيارت شد . آقا سيد رضى كه مدعى توليت بود روانهء دربار معدلت مدار شد عريضه عرض كرد حقيقت را معروض داشت . چون آقا سيد احمد متولى آن آستانه نيز روانه گرديده شرفياب خدمت جناب جلالت مآب بندگان عالى مىشود ، فرامين كه از پادشاهان سلف و صفويه انار اللّه برهانهم و از خاقان مغفور و پادشاه مبرور البسه اللّه حلل النور و فرمان مبارك شاهنشاه جم‌جاه روحى و روح العالمين فداه در دست دارد تماما را به‌نظر بندگان عالى مىرساند . چهارصد سال متجاوز است پشت‌درپشت توليت با آبا و اجداد مشار اليه بوده ، در اين سنوات هم متولى بوده مگر در سال حكومت نواب سيف اللّه ميرزا يك ماه توليت را به ملاحظهء بعضى خيالات واگذار به او كرد . در هر صورت هر دو شرفياب مىشوند ، ملاحظهء احكام و اسانيد آنها را مىفرمايند به هرچه در ثانى حكم مقرر مىشود و دستورالعمل مرحمت مىفرمايند از اين بنده اطاعت و انجام فرمايشات است . در مقدمه اين دو سيد مقرب الخاقان مطاعى صاحب ديوان درست مطلع مىباشند تحقيق بفرمائيد عرض مىكند ، به هرچه امر شود معمول دارد . زياده جسارت است . همه روزه مترصد ارجاع خدمات و فرمايشات است . امر العالى الاعلى مطاع . [ حاشيه : ] * هو اللّه تعالى - تصدقت شوم به نمك با محك قبلهء عالم و عالميان