حسين مدرسى طباطبائى
318
برگى از تاريخ قزوين ( فارسى )
را مىنمودهاند و آباء ايشان متولى بودهاند حال هم به واسطهء شايستگى و صلاح بايد غير از جناب سيد معزى اليه مباشرت نداشته باشد ، به قاعده و قانون شرع انور بعد از اين با كمال دقت و امانت جناب آقا سيد رضى زيد توفيقاته به امر توليت امامزادهء لازم التكريم رسيدگى نمايند و منتهاى احتياط را به عمل آورند كه عند اللّه و عند اجداده صلوات اللّه عليهم اجمعين مقبول و مأجور باشند . عالىجاه مقرب الخاقان حاجى خان هم البته كمال التفات و جانبدارى مىفرمايند و السلام على من اتبع الهدى . كتبه الداعى فى السابع و العشرين من شهر ربيع الاول 1277 [ مهر : ] عبده سيد مرتضى بن محمد محسن الحسنى الحسينى . * بسم اللّه تعالى - نظر به نوشتهجات علماء اعلام قزوين اطال اللّه بقاهم لاسيما جناب غنى الالقاب المشتهر فى الافاق المنعقد على ورعه و علمه و تقواه الاجماع و الاتفاق مولانا الوفى الحاج السيد رضى زيد عزه و علاه صلاحيت جناب سيادت انتساب سيد سند آقا سيد رضى الدين زيد عزه معلوم و محقق است و انا الاقل [ مهر : ] ابن محمد حسين محمد نبى . فى 9 شهر ربيع الثانى . ( 92 ) محضرى ديگر با گواهى سه تن از علماء قزوين بر شايستگى همان سيد رضى كه چون متن استشهاد نيز با متن پيش اختلاف دارد به نقل كامل سند مبادرت مىرود . ظاهر حال آن است كه اين محضر براى منازعهء بار دوم سيد رضى با آقا سيد احمد فراهم شده كه تاريخ آن مقارب تاريخ استشهادهاى پيش خواهد بود . زيرا در صورت مجلس منازعهء اول كه فهرست اسناد طرفين نيز در آن ذكر