شديد ، درويش رضا و طرفدارانش به شرحى كه در تواريخ اين دورهء هست در داخل حصار آستانه كشته شدند و غائله پايان يافت « 1 » . در سال 1049 شاه صفى به قزوين رفت و « به اتمام خيابان مستقيم از دولتخانه مباركه تا آستانه سدره درجهء مقدسهء امام‌زاده حسين عليه السلام مشرف شد » « 2 » . در دورهء شاه سلطان حسين نيز توجه و اهتمامى خاص در رواج و رونق اين مزار شريف مصروف گرديده است ، او خود در سال 1130 به زيارت آستانهء مقدس نائل شده « 3 » و كتيبهء كمربندى حرم شريف كه مورخ 1131 است گوياى آن است كه به دستور وى دست‌كم تزينيات مزار به صورت كامل تجديد يافته كه به طبع بامرمت و تعمير بنا همراه بوده است . او گويا در همين سفر باغ صفىآباد مشهور به هزار جريب و باغ سليمان‌آباد را بر آستانهء شاهزاده حسين و امام‌زاده اسماعيل و پيغمبريه قزوين وقف نموده « 4 » . از متن اسناد دورهء قاجار اين مزار برمىآيد كه در اوائل فرمانروايى فتحعلى شاه گنبد مزار دچار ريختگى و خرابى شده و نيازمند مرمت اساسى بود « 5 » . در متن چند سند ديگر از نابسامانى و اغتشاش و درهم ريختگى و بىنظمى امور آستانه در ميانهء قرن سيزدهم ياد مىشود « 6 » . از مينودر استفاده مىشود كه ناصر الدين شاه نيز اين

--> ( 1 ) . خلد برين محمد يوسف ، حديقهء ششم از روضهء هشتم ( نسخهء شمارهء 4132 كتابخانهء ملك ) / ذيل عالم‌آراى عباسى ، اسكندر بيك تركمان : 83 - 84 . ( 2 ) . تاريخ شاه صفى ، از ابو المفاخر بن فضل اللّه حسينى سوانح نگار تفرشى ، ش 2339 كتابخانهء مرعشى قم ، برگ 91 ر . ( 3 ) . سند شمارهء 29 در بخش سوم از همين نوشته . ( 4 ) . سند شمارهء 47 همين‌جا . ( 5 ) . سند شمارهء 54 در بخش سوم همين نوشته . ( 6 ) . اسناد شمارهء 68 و 69 همين‌جا .