تحريرا فى 21 شهر شوال المكرم سنهء 1271 . نور چشما مجددا مىنويسم و به عالى جناب آقا سيد احمد نيز مشافهتا گفته‌ام كه ثبت موقوفات منقوله و غيرمنقوله بقعهء متبركه و منافع موقوفه و نذورات و ساير وجوه عايدى آستانهء متبركه را به آن نور چشم بدهد و مصارف آن را كما هو المقرر همه ساله به جزو نوشته و به آن نور چشم تسليم نمايد . بايد آن نور چشم نيز مراقب باشد كه در منافع آنجا حيف و ميلى واقع نشده ، به مصارف مقررهء واقف بىكسر و نقص برسد . فى تاريخ فوق . ( 85 ) حكم ديوانخانهء مباركهء عدليهء اعظم ممالك محروسهء ايران مورخ ذ ق - 1271 كه براساس غوررسى عضد الملك و با اشاره به سند گذشته ( شمارهء 84 ) بر حقانيت سيد احمد متولى صادر شده است . چون برحسب فرامين قضا آيين سلاطين خلد مكين مغفور از زمان دولت سلطان خلد مكان شاه طهماسب انار اللّه برهانه كه تعيين متولى و خادم به جهت موقوفات مخصوصهء بقعه متبركهء امام‌زادهء واجب التعظيم شاهزاده حسين واقعه در دار السلطنهء قزوين از اجلهء سادات عظام فرموده به شرايط مسفوره در وقف نامه‌جات موقوفات تعيين متولى عصر خود و تفويض توليت از جانب سنى الجوانب به عالى جناب غفران مآب مير زين العابدين مرعشى نموده كه ما تعاقبوا و تناسلوا از سلسلهء عليه به اقتضاى هر عصرى و زمانى كه از اولاد آن سلسله در عهد دولت سلطانى واقع شود متولى بوده الى يومنا هذا خلفا عن سلف بر طبق فرامين مطاعه امر توليت بقعهء متبركه مفوض و مرجوع به احدى از اولاد و احفاد