حسين مدرسى طباطبائى

277

برگى از تاريخ قزوين ( فارسى )

و ساير موارد خدمتگزارى خوددارى نكند . مداخل و منافع موقوفات و مواجب خدام و ساير اخراجات را به استصواب كارگزاران سركار ضابطه كرده ، به مصارف لازمهء آنجا و خدام رساند . در عهده شناسد . تحريرا فى شهر محرم الحرام سنهء 1237 . ( 70 ) حكم شاهزاده على نقى ميرزا ركن الدوله مورخ صفر 1238 در واگذاردن توليت آستانهء شاهزاده حسين كه از قرار تصديق امناء شرع انور با آبا و اجداد مير ابراهيم متولى بود به او : حكم و الا شد آن‌كه چون از ايام قديم امر توليت آستانهء متبركهء منورهء عرش درجهء امام‌زادهء واجب التعظيم و التكريم شاهزاده حسين عليه و على آبائه الف التحية و الثنا از قرار تصديق امناى شرع انور ابا و عن جدا متعلق به عالى جناب مقدس القاب سيد ابراهيم متولى بوده و احدى از غير به علت توليت و نظارت و رتق و فتق و ساير مهمات آن آستانهء متبركه دخل و تصرفى نبوده است بناء عليه حكم اشرف ارفع و الا به عز نفاذ مقرون مىگردد و مقرر مىشود كه عالى جناب مقدس القاب سيادت و نجابت مآب سيد ابراهيم متولى قديمى آستانهء منوره خود را كماكان متولى بالاستقلال و الانفراد دانسته ، در رتق و فتق مهمات آن آستانهء مقدسه لوازم جد و جهد به عمل آورده ، احدى را سواى خود دخيل در امر آستانهء منوره نداند و آنچه از ملزومات آستانه است از قبيل تعيين نمودن قارى كلام اللّه و ساير خدام و عزل و نصب آنها و تعميرات جزئى بقعهء منوره و مفروش نمودن روضهء مطهره و افروختن شمع و چراغ در ليالى و جاروب‌كشى