حسين مدرسى طباطبائى

275

برگى از تاريخ قزوين ( فارسى )

( 68 ) حكم مورخ شوال 1236 از شاهزاده على نقى ميرزا ركن الدوله در واگذاردن نظارت و مباشرت امور آستانهء شاهزاده حسين به مير نعمت اللّه ، با اشاره به نوشته‌جات علماء در اين باب . از متن حكم برمىآيد كه امور آستانه در آن اوقات از هر نظر بسيار درهم ريخته بوده است : حكم و الا شد آن‌كه عالى جناب مقدس القاب سلالة السادات الكرام مير نعمت اللّه بداند كه به جهت انتظام امور سركار امام‌زادهء واجب التعظيم و التكريم شاهزاده حسين عليه الف التحية و التحسين وجود احدى كه به امر علماء دين مبين تواند امر به معروف و نهى از منكر كند و موقوفات بقعهء سركار فيض آثار را از يد عدوان و غصب غيرانتزاع و استرداد نموده ، منافع آنها را به اطلاع و استصواب گماشتگان حكام شرع مطاع صرف حجرات و بقعه نمايد ضرور و به كار ، و آن عالى جناب به اين صفات موصوف و به زيور امانت و ديانت آراسته و به امر و اذن عالى جنابان مقدس القابان مجتهدين رضوان اللّه عليهم اجمعين به موجب نوشتهء ممهورهء ايشان مأمور به انضباط امور آنجا گشته است لهذا رقم مطاع به مفاخرت آن عالى جناب عز اصدار يافته مقرر مىگردد كه بعد از حصول آگاهى و اطلاع از مضمون حكم مطاع خود را مباشر مهام آن سركار دانسته ، از قرار نوشتهء ممهورهء مجتهدين كه در دست دارد امور آنجا را مضبوط داشته ، از موقوفات آنجا در دست هركس باشد انتزاع نموده ، به اطلاع و استصواب عالى جناب مقدس القاب جامع المعقول و المنقول حاوى الفروع و الاصول آخوند ملا محمد صالح به مصرف تعمير و غيره مصارف بقعه و خدام