حسين مدرسى طباطبائى
247
برگى از تاريخ قزوين ( فارسى )
و سند مصالحهء آن به شمارهء 87 خواهد آمد . چون متن بيشتر گواهىها همانند بود به نقل چهار نمونهء آن اكتفا گرديد . استشهاد و استخبار و استعلام مىرود از جمعى مؤمنين و موثقين و مطلعين و دهخدايان فنود و اهل خبره و هركدام عليم بوده باشد در خصوص اينكه : باغ امام كه متصل است به فند ماجيلاباد و فند سليجرد ، آيا از آب دوفند مذكور به قاعدهء الاعلى فالاعلى بايد مشروب شود و حق الشرب على الرسم القديم به طريق استمرار قديم از آب دو فند مذكور دارد يا ندارد . مستدعى است كه هر يك از مؤمنين كه از حقيقت مطلع باشند در حاشيهء صحيفه قلمى و به امهار شريفهء خود مزين فرموده كه عند الحاجت حجت بوده باشد . باقى امركم مطاع ! تحريرا فى شهر صفر سنهء 1214 . [ برخى گواهىها : ] * عالى حضرت دهخدا باقر دهخداى ميانه راه اقرار براين مىدهد كه هر باغى متعلق به فند دارد خواه در يمين خواه در يسارخواه در جنوب خواه در شمال واقع باشد چه ملك چه وقف بايد مشروب بشود [ مهر ] . * دهخدا آقا نبى اقرار بر اين دارد مىدهد كه هر باغى كه متعلق به فند است خواه در يمين فند خواه در يسار فند خواه در جنوب خواه در شمال فند واقع است و باشد چه ملك چه وقف حق آب دارد اعلى فالاعلى بايد مشروب بشود [ مهر ] . * عالىحضرت دهخدا نجف اقرار براين مىدهد كه هر باغى متعلق به فند دارد خواه در يمين خواه در يسار فند خواه در جنوب خواه در شمال واقع باشد چه ملك چه وقف بايد مشروب بشود [ مهر ] .