حسين مدرسى طباطبائى

115

برگى از تاريخ قزوين ( فارسى )

اينك متن يكصد و پنجاه طغرا از اسناد آستانهء شاهزاده حسين قزوين : ( 1 ) وقف‌نامهء مورخ 20 محرم 773 از كياملك فرزند كيا اسماعيل فرزند كيا ايران شاه ديلمى كه در تاريخ مزبور به زيارت بقاع و مزارات قزوين اشتغال داشت و در اثنا به زيارت قبهء متبرك حضرت ابو عبد اللّه حسين بن على بن موسى الرضا « ع » مفتخر گرديده و تمامت هفت زيوار « 1 » از جملهء چهار زيوار از اصل بيست و چهار زيوار ديه دستجرد حماد از قراء بلوك اقبال قزوين را بر مصالح مشهد منور و مرقد معطر وقف نمود تا متولى و مجاور آن در مخارج و مصارف بقعه صرف كنند . با گواهى فرزند او محمد و چند تن ديگر . كيا ملك واقف اين وقف از سلسلهء امراء هزاراسپى « 2 » ، حكمران ولايت ديلمستان « 3 » و اشكور و رودبارين از ميانهء قرن هشتم تا پس از سال 781 بوده كه وقايع و سوانح زندگى و كارهاى

--> ( 1 ) . سهم وحصه ( لغت‌نامهء دهخدا ، حرف ز : 658 ) مانند « دانگ » ، با اين فرق كه « دانگ » يك سهم از شش سهم است و « زيوار » چنان‌كه در اين سند و در وقف‌نامهء مورخ 10 صفر 929 شاه بيگى بيگم مربوط به آستانهء قم ( چاپ شده در مجلد اول تربت پاكان : 131 - 141 ) ديده مىشود يك سهم از بيست و چهار سهم ، كه در نتيجه هر دانگ چهار زيوار خواهد بود ( ببينيد : تربت پاكان ، ج 1 ، ص 136 ) . ( 2 ) . فرمانروايان مستقل اشكور . ببينيد : تاريخ گيلان و ديلمستان ، صفحات 66 / 119 / 121 / 125 / 126 / 133 / 140 . ( 3 ) . تاريخ گيلان و ديلمستان : 64 .