صحابه و مزار اولياى كبار بسيار است » « 1 » . او در تاريخ گزيده نيز در دو مورد از اين آستانه ياد كرده است ، يكى در سرگذشت حضرت رضا ( ع ) كه مىنويسد : « رضا را پنج پسر بود « 2 » محمد جواد و جعفر و حسين كه به قزوين مدفون است و يك دختر » « 3 » و ديگر در بخش مربوط به قنوات و رودخانه‌ها و مساجد و مقابر قزوين ( فصل پنجم از باب ششم ) بدين‌گونه : « گورستان‌هاى آن تمامت داخل شهر است و بهترين آن به كثرت و بركت مقبره‌اى است شرقى آن محلهء رى و غربى آن محلهء ارداق نزديك رودخانه و شمال آن محلهء شهرستان و جنوب آن باروى شهر ارداق « 4 » . . . و در آن مقبره مشهدى است از آن پسر على بن موسى الرضا . وفات آن پسر در دو سالگى بوده و گويند حسين نام داشته » « 5 » . در مآخذ دورهء صفوى از قبيل سراج الانساب احمد بن محمد بن عبد الرحمن كياى گيلانى « 6 » و رساله اسديه محمد قاسم مختارى عبيدلى سبزوارى « 7 » وزينة

--> ( 1 ) . نزهة القلوب ، ص 63 چاپ دبير سياقى . بنابر نوشتهء كتاب مينو در ( ص 146 ) مستوفى در جايى ديگر از اين كتاب ذيل شرح ماجراى آمدن حضرت رضا به قزوين نيز از دفن فرزند دو سالهء وى در اين شهر كه مشهد او معروف بوده است ياد مىكند . ( 2 ) . در اين عبارت بيش از سه تن نام برده نشده‌اند و گويا نام دو تن ديگر ( حسن و ابراهيم ) از نسخه‌هايى كه اساس چاپ بوده است افتاده باشد . در اين‌باره رجوع شود به رسالهء « تواريخ النبى و الال » از حاج شيخ محمد تقى تسترى ، چاپ شده در ملحقات قاموس الرجال او ( جلد يازدهم ) ص 58 و تاريخ جهان‌آرا : 27 . ( 3 ) . تاريخ گزيده ، ص 205 چاپ عبد الحسين نوائى . ( 4 ) . شرح اين حدود را در كتاب مينو در : ص 116 مىتوان ديد . ( 5 ) . تاريخ گزيده : ص 784 همان چاپ . ( 6 ) . تأليف سال 976 ، صفحهء آخر نسخهء شماره 3533 كتابخانهء ملك ( برگ 88 پ ) . ( 7 ) . چاپ تبريز ، ص 97 .