در مرحلهء بعد از طهمورث و صدها سال قبل از ظهور زردشت ، چنان كه مسعودى ، مورخ مشهور اسلامى ، مؤلف كتاب مروج الذّهب و معادن الجوهر در نيمهء اول قرن چهارم هجرى بيان مىكند ، اين قلعه مورد استفادهء پيروان آيين مهرپرستى « 1 » بوده است كه آيين آرياهاى ايران و هند منظرهء پل ورگون ( كه امروز پل فلاورجان ناميده مىشود ) از پل‌هاى بسترى غربى زاينده‌رود كه در عصر صفوى بنا شده است . بوده و از ايران به آسياى صغير و يونان و بالكان و اروپا رفته و در مسيحيت نفوذ كرده است . مسعودى مىنويسد قبل از ظهور زردشت ، در اين قلعه يا معبد كه به نام ستارگان ، يعنى خورشيد و ماه و پنج ستارهء ديگر برپا شده بود و از آن به معبد مارس « 2 » نام مىبرد ، بت‌هايى بود كه يستاسف پادشاه ( - گشتاسب ، اولين پادشاه ايرانى كه آيين زردشت را پذيرفت

--> ( 1 ) . Mithraisme ( 2 ) . مارس ، نام خداى جنگ روميان ، پسر ژوپيتر و ژوتون بوده است و روميان مارس را پدر رومولوس ( Rumulus ) نخستين پادشاه روم مىدانستند . در يونان قديم به جاى مارس ، خداى جنگ را آرس ( Ares ) مىناميدند .