لطف الله هنرفر
49
اصفهان ( فارسى )
اصفهان است ، زيرا منبع زايندهرود در آنجا است . مراتع و شكارگاههايى دارد و حيوانات وحشى نيز در كوههاى آن يافت مىشود . خرسها از كوههاى خوانسار به اين ناحيه مىآيند و انواع طيور و از آن جمله كبك و دراج دارد . شهرضا ( قمشه سابق ) - در 14 فرسنگى جنوب اصفهان واقع شده و حدود خاك آن تا امينآباد و ايزدخواست است . انگور و كشمش شهرضا معروف است و دههاى عمدهء آن عبارت است از : فضلآباد ، موغان ، منوچهرآباد ، زرينآباد ، دشت قميشه ، اشكنه ، آبباريك ، اسفه ، داريجان ، خسروآباد ، دادستان ، نسيمآباد ، قصر جم ، شريفآباد ، فودان ، حسنآباد ، مهرپويه ، بابوكان ، مهدىآباد ، زيارتگاه ، قوامآباد ، فرحآباد . اسفرجان - شش فرسنگ بالاى قميشه واقع شده و محلّى بسيار باصفا و باطراوت است . هواى سرحدى لطيف و آبشارهايى دارد كه اگر سد آن معروف به سد قتلغشاه بسته شود ، از محلّههاى مهم بهشمار خواهد رفت . حومهء شهرضا امروزه شامل دهستانهاى جرقويهء بالا و جرقويهء پايين و سميرم بالا و سميرم پايين است . سميرم و دهاقان به چهارمحال و شهرضا محدود مىشود . در سميرم غلّهكارى و صيفى و پنبهكارى مىشود . از ميوهها خربزه و باغهاى انگور دارد . اردستان و زوّاره - جزء تقسيمهاى قديم اصفهان است كه به هشت محل تقسيم مىشده . چهار محل آن به هم متصل بودهاست به نام : رار ، كيار ، گندمان ، ميزدج ، چهار محل آن از هم جدا بوده به نام : سميرم ، جرقويه ، اردستان ، قهپايه و هرند . تقسيمات امروز اردستان كه شهرستان مستقلى است ، عبارت است از : اردستان بالا ، اردستان پايين ، گرمسير ، برزآوند ، در اردستان يكى از مساجد معروف دورهء سلجوقيان مورّخ به سال 553 هجرى وجود دارد ، كه از نمونههاى اصيل بناهاى عهد سلجوقى در ايران است و تزيينات