معادن اصفهان كه هنوز مورد بهره‌بردارى نيست سرب : كهنگ اردستان ، حسين‌آباد عربستان ، زفره اردستان ، باقرآباد طرق ، گنهران كرون ، كوه قمشلو ، گردنهء رخ اصفهان ، كچو هاردنگ لنجان ، كليشا درخ ، بلمچهء اردستان . مس : پنياوند اردستان ، قلعهء عرب موسىآباد ، ليد اردستان . خاك زرد و سرخ : ورطون و آب گرم اصفهان . سنگ ساختمانى : ماهورك و آب‌باريك فريدن . سنگ تراورتن : چشمهء آب ترش جرقويه . سنگ مرمريت : حارث‌آباد جرقويه ، مزرع كله‌زيرى موسىآباد ، مزرعهء عباس‌آباد موسىآباد . سنگ مرمر : چاه‌ريسهء اردستان . بلوك‌هاى اصفهان با اسامى قديمى و تاريخى آن‌ها بلوك جى - بلوك جى در دو طرف زاينده‌رود است . شمال رودخانه را جى و جنوب آن را برزرود جى مىخوانند . شمال جى بلوك برخوار و شمال شرق آن بلوك قهاب است . حد شرقى آن بلوك برآآن و حد جنوبى آن زاينده‌رود است . حد غربى جى بلوك ماربين است . خاك جى از دروازهء ظله تا پل شهرستان ، نيم فرسخ و از پل مذكور تا قريه زردنجان و سروش بادران ، كه متصل به برآآن مىباشد ، يك فرسخ است . زمين اين بلوك شيرين و آب آن از زاينده‌رود است و بعضى جاها نيز چشمه و قنات دارد ؛ صيفى خود را از چاه آب مشروب مىسازند و باغ‌هاى آن كم است ؛ ده‌هاى آن به ترتيب حروف الفبا عبارت است از : آسنجان ، ابر ، ارداجى ، باطان ، برتيان ، بوزان ( داراى مسجد قديمى است و محراب گچبرى آن به موزهء ايران باستان در تهران منتقل شده ) ، بيجى ، پزوه ( سابقا اين اسم را شفروه مىنوشته‌اند ، محمد شفروه از شاعران دربار ارسلان بن طغرل اهل اين قريه بوده است ) ، پنارت ، جوهران ، خاتون‌آباد ، خابجان ،