عرض كردند ( من نجالس ) با كه مجالست كنيم ؟ فرمود ( من يذكركم اللّه رؤيته ) يعنى كسى كه ديدار او شما را ياد خدا اندازد . مرحوم ميرزا ابو المعالى دانشمندى بوده محقق در مسائل فقهى و اصولى ، بسيار دقيق و فكور و در علم رجال تتبع و تحقيق زياد داشت ، تا جايى كه مىگويند اگر فكرى از مسائل علمى در حمّام به نظرش مىآمد فورى به رخت‌كن مىآمد و آن را مىنوشت و مجددا به گرمخانه مراجعت مىنمود . مخصوصا در علم اصول بسيار متبحر بود ، تأليفات او در فقه و اصول و رجال بسيار است از آن جمله : 1 . بشارات در اصول فقه سه جلد بزرگ 2 . رسالهء حجّيت ظن مطلق 3 . رسالهء بقاء موضوع در استصحاب 4 . رسالهء تعارض استصحاب 5 . رسالهء بقاء بر تقليد 6 . شرح كفايه سبزوارى 7 . الجبر و التفويض 8 . رساله‌اى در احوال شيخ بهايى 9 . رساله‌اى در احوال آقا حسين خونسارى 10 . رساله‌هايى دربارهء محمد بن حسن اول و ابى داود و حسين بن محمد بن زياد و عدهء ديگر و بسيارى از رسائل و حواشى ديگر . وفات او چهارشنبه 27 صفر سال 1315 قمرى در اصفهان اتفاق افتاد و در تخت فولاد ، در تكيه‌اى كه هم‌اكنون معروف به تكيهء ميرزا ابو المعالى است ، مدفون گرديد ، در دو طرف قبر او دو فرزندش كه هر دو از فقهاى عالىمقام و پارسايان بنام اصفهان بودند مدفون گرديدند ، يكى به نام حاج ميرزا جمال الدين كلباسى متوفاى سال 1350 قمرى و ديگر حاج ميرزا هدى كلباسى متوفاى سال 1356 قمرى صاحب كتاب