اتفاق مىافتد و سلطان محمد نعش او را با احترام از ساوه به اصفهان مىآورد و در حسينيه خود سيد ، مقبرهء فعلى ، دفن مىنمايد و در سال 852 ، بقعه‌اى بر مقبره او بنا مىنمايد و چند دهكده از جمله قريهء اصفهانك را بر او وقف مىكند و به امضاء بزرگان و علماى وقت ، از جمله مولانا جلال الدين دوانى ، مىرساند . مقبره شاه علاء الدين هم‌اكنون مزار معروفى است و به مقبرهء شهشهان مشهور مىباشد و مخصوصا در سال‌هاى اخير به وجه نيكو تعمير شده و به مقبرهء زيبا و آبرومندى تبديل يافته است . ملا محمد تقى مجلسى - ملا محمد تقى مجلسى بن مقصود على مجلسى اصفهانى ، به سال 1003 ، در اصفهان تولد يافت . نسبش از طرف پدر به حافظ ابو نعيم اصفهانى مىرسد ؛ وى از شاگردان مبرّز شيخ بهاء الدين عاملى ، فيلسوف و فقيه و اديب و عارف قرن يازدهم ، متوفاى سال 1030 يا 1031 ، كه مدت‌ها در اصفهان مىزيسته و در زمان شاه عباس بزرگ سمت شيخ الاسلامى داشته است و همچنين ملا عبد اللّه شوشترى و مير محمد باقر بن شمس الدين محمد استرآبادى ، معروف به ميرداماد و متخلص به اشراق ، متوفاى سال 1040 مىباشد . ملا محمد تقى مجلسى از دانشمندان بزرگ قرن يازدهم اسلام است كه در اكثر معارف اسلامى از فقه و كلام و عرفان و ادب تبحرى زايد الوصف داشت . حالات عرفانى و سير و سلوك و تهذيب نفس و زهد و عفّت او بقدرى است كه اهل عرفان او را از خود مىدانند . وى را سه فرزند پسر بود : محمد باقر مجلسى دوم ، عزيز اللّه جد ميرزا محمد تقى الماسى ، عبد اللّه و چند دختر كه يكى از آن‌ها همسر ملا محمد صالح مازندرانى بوده است . وى را تأليفات بسيار است از آن جمله : 1 - شرح من لا يحضره الفقيه به فارسى و شرح ديگر به عربى 2 - شرح صحيفهء سجاديه 3 - حديقة المتقين