سرانجام به كمك دوستان يكدل خود ، هاتف اصفهانى و صاحب كاشانى و ديگر شعراى اصفهانى ، توفيق حاصل نمود كه سبك شعراى بزرگ قديم را زنده نمايد و از اين راه خدمت ارزنده‌اى به ادبيات فارسى كند . آذر در اوايل جوانى واله و سپس نكهت تخلص مىنموده و سرانجام آذر را تخلّص خود قرار داد و به اين نام شهرت يافت . تولدش در اصفهان و وفات او نيز در همين شهر مىباشد ، ولى آثار قبر او از بين رفته است . كتب زير از آثار او است : 1 - تذكرهء آتشكده كه به آتشكدهء آذر معروف است و در شرح‌حال شعراى ايران تدوين شده و محتوى شرح‌حال 842 تن شاعر است ، شعراى متقدم را عموما از ساير تذكره‌ها استفاده نموده و اغلب اشتباهات آن‌ها را بدون توجه نقل نموده و احيانا غلطى بر اغلاط آنان افزوده است . قسمت قابل توجه اين تذكره شرح‌حال 70 نفر از معاصرين مؤلف است . اين كتاب چندين مرتبه به طبع رسيده و مورد توجه تذكره نويسان است . 2 - دفتر نه آسمان ، در شرح‌حال شعراى معاصر خود وى 3 - ديوان اشعار 4 - مثنوى يوسف و زليخا بر وزن گلشن راز محتوى 12 هزار بيت . هاتف ( وفات 1198 ) - سيد احمد حسينى اردوباى اصفهانى ، متخلص به هاتف ، حكيم و طبيب و اديب و عارف و شاعر ، از شعراى معروف قرن دوازدهم هجرى در اصفهان است . سال‌هاى آخر عمر خود را در شهرهاى قم و كاشان و اصفهان به سر برده و علت آن اين بوده كه با آذر و صباحى رفيق صميمى و دوست يكدل بوده و اين سه نفر زندگانى را با هم مى گذرانده‌اند . مدتى صباحى و هاتف در اصفهان با آذر و زمانى آذر و هاتف نزد صباحى در كاشان بوده‌اند و محل سكونت اصلى هاتف در قم بوده و هم در اين شهر بدرود حيات گفته است . هاتف ، معروف‌ترين شاعر عهد افشاريه و زنديه است و به زبان عربى و فارسى شعر گفته و روزگارى