طبيب ، به شغل طبابت در دربار پادشاهان صفوى روزگار مىگذرانيده و بسيار مورد احترام بوده‌اند و خود طبيب نيز مدتى از اطباى مورد اعزاز و احترام نادر شاه بوده و در دستگاه وى مشغول طبابت بوده است . شعرش روان و دلكش است . ديوان شعرى دارد كه هنوز به چاپ نرسيده است ، وفاتش به سال 1171 هجرى قمرى در اصفهان اتفاق افتاده . صائب ( 1010 - 1086 ) - ملك الشعرا ميرزا محمد على ، فرزند ميرزا عبد الرحيم اصفهانى ، اصل ايشان از تبريز است . پدرش در عهد شاه عباس كبير صفوى به اصفهان آمده و در محلهء عباس‌آباد كه براى تبريزيان مهاجر ساخته شده بود ساكن گرديد . صائب در اين شهر در حدود سال 1010 متولد گرديد . در ابتداى جوانى سفرى به مكه نموده و از آن‌جا به هند رفت و مدت زمانى در شهر كابل متوقف گرديده ، مورد نظر و توجه نواب ظفر خان ، كه خود نيز شاعر و اديب شعرشناس بود ، قرار گرفت و چون وى به هند به دربار شاه جهان رفت صائب نيز به همراه او بود و در نزد او نيز قرب و مكانتى يافت و جمعا مدت شش سال در آن حدود ساكن بوده . گويند علت مسافرت او به هند ، عدم توجه مردم به مقام علمى و ادبى او بوده است ، تربيت در دانشمندان آذربايجان شرح‌حال او را مفصل بيان نموده و گويد : وى برادرزادهء شمس الدين ثانى ، معروف به شيرين‌قلم ، بوده و پس از زيارت مكهء معظمه و مدينهء طيبه به اصفهان آمده و چون قبل از ورود او به اين شهر ارباب غرض در نزد شاه عباس از وى سعايت‌ها كرده بودند ، صائب دلگير شده و به عزم هند در سال 1034 از اصفهان حركت نمود . در سال 1039 ، پدرش به اكبرآباد ، جهت مراجعت دادن او به ايران رفت و در اين موقع صائب در برهانپور در ركاب شاه جهان بود ؛ چون خبر ورود پدر شنيد و از قصد او مطلع گرديد ، قصيده‌اى در مدح خواجه ابو الحسن تربتى ، معروف به آصف خان اكبر شاهى و فرزندش نواب ظفر خان ( ميرزا احسن اللّه متخلص به احسن ) ، گفته و اجازهء مرخصى خواست و اين اجازه تا سال 1042 به تعويق افتاد .