وفات او حدود نيمهء قرن پنجم اتفاق افتاده است . وى را مؤلفات بسيار است ، از جمله كتابى است در مفارقات عقليه و اعداد عقول و اعداد مبدعات . شيخ الرئيس رساله‌اى در عشق به نام او نوشته است و دربارهء او چنين گفت : ابو عبد اللّه منّى بمنزله ارسطا طاليس من افلاطون ( ابو عبد اللّه در نزد من همان مقامى را دارا است كه ارسطو پيش افلاطون داشت ) . راغب اصفهانى - ابو القاسم حسين بن مفضل و يا حسين بن محمد بن مفضل بن محمد اصفهانى شافعى ، اديب و فيلسوف و حكيم و كاتب و شاعر و محدّث لغوى است . در كتاب درة الاخبار ( ص 67 ) گويد : جمع كرد ميان شريعت و حكمت در تصانيف خود و حظ او از معقولات بيشتر بود . مراتب فضل و كمال او مورد قبول عامه و خاصه مىباشد و در علم و حكمت او را تالى و قرين امام محمد غزالى مىشمارند . وى را مؤلفات و مصنفات بسيار است و از آن جمله است : 1 - اخلاق راغب به فارسى 2 - افانين البلاغه 3 - الايمان و الكفر 4 - تحقيق البيان فى تأويل القرآن 5 - تفسير قرآن موسم به جامع التفسير كه غالب تحقيقات بيضاوى از آن مأخوذ است . 6 - تفصيل النشاتين و تحصيل السعادتين در معرفت نفس و مبداء و معاد 7 - الذريعه الى مكارم الشريعه كه معروف‌ترين تأليف اوست و حجت الاسلام غزالى پيوسته به مطالعهء اين كتاب مىپرداخته است و آن را