است . ابن مسكويه مدتى در خدمت عضد الدوله ديلمى مىزيست و از ندماى خاص او بود . چندى نيز خازن كتابخانهء ابن العميد وزير گشت و از اين نظر او را خازن گفتند . تأليفات و آثار او در حكمت و ادب و اخلاق و تاريخ و رياضى او را در زمرهء مفاخر ايران بلكه جهان اسلام آورده است . آثار مهم او به شرح زير است : 1 - طهارة الاعراق در علم اخلاق به عربى ، كه خواجه نصير الدين طوسى آن را به فارسى ترجمه كرده و اخلاق ناصرى ناميده است . 2 - تجارب الامم در تاريخ 3 - آداب العرب و الفرس 4 - جاويدان خرد در حكمت 5 - الفوز الاكبر 6 - الفوز الاصغر در حكمت . وفات ابن مسكويه در سال 420 يا 421 در اصفهان اتفاق افتاد و همان‌جا مدفون گرديد . محل قبر او معلوم نيست ، ولى بعضى احتمال مىدهند كه مقبرهء او در محلهء خواجو باشد . صاحب روضات مىنويسد : قبرش در محلهء خواجو معروف و مشهور است و از اين عبارت معلوم مىشود كه در زمان صاحب روضات قبر او را در خواجو مىدانسته‌اند ، برخى هم قبر او را در محل امامزاده باقر فعلى مىدانند . حافظ ابو نعيم - حافظ ابو نعيم احمد بن عبد اللّه بن احمد بن اسحق بن مهران در بين سال‌هاى 330 تا 336 تولد يافت . وى نوادهء دخترى شيخ يوسف عارف مشهور مىباشد . ابو نعيم نزد ابو العباس محمد بن يعقوب اصم و ابن كيسان نحوى به كسب علوم و ادب پرداخت و خود در زمرهء دانشمندان بزرگ قرار گرفت و مخصوصا در فن حديث ، كتاب حلية الاولياء او دليل بارزى بر تبحّر او در اين فن است . ابو نعيم اصفهانى را تأليفات و تصنيفات زياد است از جمله : 1 - حلية الاولياء در مناقب ائمهء اطهار كه مورد توجه بزرگان است .