طوقچى اصفهان دفن شده و مقبره‌اش هم‌اكنون خانقاهى است متعلق به دراويش خاكسارى و قرن‌ها از زيارتگاه‌هاى بنام اصفهان بوده است . ابن بطوطه از اهالى طنجه و سياح معروف قرن هشتم كه در سال 727 هجرى به ايران مسافرت كرده و از طريق شوشتر و ايذه و اشترگان و فيروزان به شهر اصفهان وارد شده ، چهارده روز در خانقاه على بن سهل منزل كرده است ، وى در اين‌باره چنين مىنويسد : در اين شهر در زاويهء منسوب به شيخ على بن سهل ، كه شاگرد جنيد بوده است ، منزل كردم . اين زاويه مورد احترام و زيارتگاه مردم اصفهان است و در آن به مسافرين غذا داده مىشود و گرمابه‌اى عالى مفروش به رخام دارد كه ديوارهايش از كاشى است . اين حمام وقف است و از مراجعه‌كنندگان پولى مطالبه نمىشود . شيخ اين زاويه ، عابد پرهيزكار ، قطب الدين حسين ، پسر شيخ ولى اللّه شمس الدين محمد بن محمود بن على معروف به رجاء بود . چهارده روز در زاويه پيش اين شيخ قطب الدين بودم و از مراتب خداپرستى و درويش نوازى او و تواضعى كه در برابر فقرا داشت ، چيزها ديدم كه مايهء اعجابم بود . شيخ در پذيرايى و اكرام من مبالغت فرمود و جامه‌اى نيك به من بخشيد و همان ساعت كه به زاويه رسيدم ، غذايى با سه عدد خربزهء اصفهان ، كه تا آن روز نخورده بودم ، برايم فرستاد . روزى شيخ قطب الدين در زاويه‌اى كه منزل كرده بودم به ديدن من آمد . منزل من مشرف به باغى بود كه تعلق به شيخ داشت . آن روز لباس‌هاى شيخ را شسته و در باغ پهن كرده بودند تا بخشكد . از جملهء لباس‌ها ، جبهء سفيد گشادى بود كه در آن نواحى « هرزميخى » ناميده مىشود و من چون آن را ديدم با خود انديشيدم كه مستحق چنين جبّه‌اى هستم . شيخ كه به منزل من آمد در باغ نگريست و يكى از خدّامش را گفت : برو و آن‌جامهء هرزميخى را پيش من آر . جامه را آوردند و شيخ آن را بر من