جماعت نقش‌دوز : اين صنف قبلا اجماع داشتند و زنانه و مردانه نقش‌دوزى مىكردند و بازار اين متاع رواج زيادى داشت . آنچه در عمل نقاشى نقش بوده ، بر روى قدك و چلوارى و غيره گرده مىكردند و تمام متن آن‌ها را از ابريشم خالص و كرك و ريسمان به رنگ‌هاى مختلف با سوزن نقش مىدوختند و قيمت نقش‌هاى مزبور به نسبت مراتب آن‌ها متفاوت بود ، يك طاقهء آن ، كه به اندازهء يك شلوار نظامى مردانه باشد و مساوى با زيرجامه‌هاى تنگ زنانهء مصطلحهء آن زمان ، از شش‌هفت تومان الى چهل تومان قيمت داشت و شصت ، هفتاد سال كار مىكرد و آن‌هايى كه كمتر استعمال مىشد ، دويست سال بيشتر دوام مىنمود و با صفا مىماند . به مصارف ديگر هم از قبيل طاقچه‌پوش و قنداقهء اطفال و روى محفظه‌ها و روى پشتىهاى بالاى اتاق و روى پالان‌هاى سوارى و امثال اين‌ها مىرسيد . رومى و مصرى و هندى و تركستانى و افغانى مشترى اين متاع بودند و كمى هم به فرنگستان مىرفت . جماعت ده‌يك‌دوز : كسانى هستند كه مانند عمل نقده‌دوزى با نخ‌هاى نقره و طلا كه نه يك نخ گلابتون دارد ، روى پارچه‌هاى حرير و غيره ده‌يك دوزى مىكنند . جماعت پولك‌دوز : كسانى بودند كه روى پارچه‌ها را با پولك‌هاى طلا و مطلّا پولك‌دوزى مىنمودند و سابقا پولك ، لباس شاهزادگان عظّام و خلعت خاص سلاطين به حكّام و غيره بود ؛ به مصارف زنانه هم زياد مىرسيد ؛ اگرچه زرق‌وبرق داشت ، ولى صرفه و دوام نداشت . جماعت گلچه‌دوز : جمعى از زنان و مردان بودند كه عرقچين‌ها و شب‌كلاه‌هاى ترمه را با ابريشم گلچه مىدوختند . جماعت سكمه‌دوز : اشخاصى از زنان و مردانى بودند كه شبكهء روبندهء زن‌ها را مىدوزند . جماعت زنجيره‌باف : كسانى هستند كه زنجيرهء گلابتون براى لباس زنانه مىبافند .