زنديه و قاجار به كلى از اهميت و اعتبار افتاد و از جمعيت آن روزبه‌روز كاسته شد و تا عصر پهلوى وضع اين شهر افسانه‌اى دنيا كه جهانگردان آرزوى ديدار آن را داشتند بدين منوال بود . خيابان و گردشگاه معروف اصفهان چهارباغ بود كه در دورهء شاه عباس كبير احداث شده و همچنان كه امروز هم مشاهده مىشود از دروازهء دولت ( مقابل كاخ فعلى شهردارى ) تا دروازهء شيراز امتداد داشت . چهارباغ صدر يا چهارباغ خواجو هم خيابان ديگر شهر بود اما از دورهء اخير به بعد شهر اصفهان از هر طرف توسعه يافت و خيابان‌ها و ميدان‌هاى جديد در آن به وجود آمد و مخصوصا اين توسعه و گسترش از مشرق به مغرب اصفهان امروز را از حدود اصفهان قديم ( جى ) دور تر نموده به طرف مغرب بلوك ( ماربين ) را فرا گرفت ، از آخرين طبقهء عمارت عالىقاپو منظرهء شهر قديم و جديد اصفهان و گسترش شهر از مشرق به مغرب كاملا محسوس است ، خيابان‌هاى اصلى و عمدهء شهر اصفهان در دورهء قبل خيابان چهارباغ پهلوى بود كه در امتداد خيابان چهارباغ شاه عباس به سمت شمال ادامه داده شد و به فلكهء پهلوى و خيابان دور شهر منتهى گرديد . خيابان شاهپور دروازهء تهران را به رودخانه پيوند داد . بولوار شمالى رودخانه بين پل خواجو تا پل مارنان شامل دو خيابان بود يكى به نام كمال اسماعيل بين پل خواجو و سىوسه پل و ديگرى به نام پهلوى بين سىوسه پل ( پل الله‌وردى خان ) و خيابان صائب . خيابان صائب پل مارنان را به خيابان شاهپور اتصال مىدهد و بزرگ‌ترين مادى ( نهر آب ) اصفهان به نام نياصرم در حاشيهء اين خيابان از مغرب به مشرق جارى است - باغ شخصى صائب به نام باغ تكيه در كنار مادى نياصرم واقع شده و آرامگاه صائب و خانوادهء او در اين باغ است . خيابان شاه و شيخ بهائى ، خيابان شاهپور را با جهت غربى شرقى به خيابان چهارباغ اتصال مىدهد ، خيابان سپه در ضلع شمالى باغ چهلستون ، دروازه دولت را به ميدان نقش جهان متصل مىكند ، خيابان