سپاهى وشمگير را دستگير نمودند . اصفهان از اين زمان به بعد در قلمرو آل بويه قرار گرفت و حسن ركن الدوله در بسط و توسعهء آن كوشيد . گفته‌اند روزى كه قمر در برج قوس بود ، ركن الدوله دستور داد ساختمان بارويى را به دور شهر آغاز كنند . دور اين بارو بيست‌ويك هزار گام بوده است و تا چند سال قبل آثارى از باروى مزبور در بيرون دروازهء طوقچى تا دروازهء جوباره و پايين دروازه باقى بوده است . از سه پسر بويه ، عماد الدوله در سال 338 مرد و جانشينى او به عضد الدوله پسر ركن الدوله رسيد . معز الدوله هم در سال 356 وفات يافت و پسرش عز الدولهء بختيار جانشين وى شد . تها ركن الدوله تا سال 366 حيات داشت و دورهء حكومت 44 سالهء او از دوره‌هاى شهرت ديالمه محسوب مىشود . وزير معروف او ابن العميد ، كه منشى بليغ و مشهورى بوده است ، در سال 359 در همدان وفات نموده و پسرش ابو الفتح ، ملقب به ذوالكفايتين ، در مسند وزارت جانشين او شده است . در اواخر سال 365 ركن الدوله ، كه عمرش نزديك به هفتاد رسيده بود ، مريض شد و در اصفهان ، در ضيافت بزرگى كه سه پسر او و سران سپاهى ديلم جمع آمده بودند ، ابو شجاع پناه خسرو عضد الدوله را وليعهد و وارث ملك خويش معرفى نموده و همدان و رى و قزوين و نواحى مجاور آن‌ها را به پسر ديگر خود ابو الحسن على فخر الدوله و اصفهان را به پسر سوم خود ابو منصور بويه مؤيد الدوله واگذاشت و به فرزندان دوم و سوم خود توصيه نمود كه از اطاعت عضد الدوله خارج نشوند و اتحاد و اتفاق داشته باشند . سپس از اصفهان به رى برگشت و در آن‌جا در محرم 366 درگذشت . پس از ركن الدوله تا سه سال بين پسرانش اتحاد و اتفاق برقرار بود ، ولى در سال 369 عضد الدوله به اين بهانه كه فخر الدوله در نزاع بين او و عز الدولهء بختيار جانب برادرزاده را گرفته و به يارى او قصد برانداختن