مسيح ذبيحى

190

استرآبادنامه ( سه سفرنامه ، وقفنامه وسرگذشت ) ( فارسى )

مىزنند . در اين وقت چون اطراف جاده را آتش / 250 / زده بودند ما به دشوارى از آنجا عبور نموديم . در بعضى جاى تيرهاى تلگراف آتش گرفته بود و مىسوخت . راه از استر آباد به كياراه همه جا مسطّح بود و لكن مثل ساير راه‌هاى حوالى استر آباد باتلاق سخت بود . زارعين استر آباد به هيچ وجه ملاحظهء راه و جاده را ندارند . اعمّ از راه و غيره هر جا را كه ميل داشته باشند شخم مىزنند و زراعت مىكنند . مسافرين بايد از هر جا كه مىتوانند راه عبور از جهت خود تحصيل كنند . خيرات « 1 » چند قطعه زمين چمن است كه در دهنهء جادهء كوهستان واقع است . اين جاده موسوم است به قزلق « 2 » . در يك قطعه چمن چادر زديم و شب را توقّف نموديم . درجهء هوا از هواى استر آباد سردتر بود و پشه هيچ نداشت و اطراف همه جا جنگل بود الى انتهاى جادهء قزلق . راه از چمن خيرات به على آباد كه در يك فرسنگى رودخانه واقع است مسافت كلّى دارد و بهتر آنست كه در عرض راه يك شب در بلند سفاله « 3 » بمانند . راه از كياراه همه جا از وسط جنگل انبوه مىگذرد و خيابان سايه‌دار است . از درّه موسوم به گرم دشت « 4 » عبور نموديم . يك طايفه غربال‌بند در آنجا سياه چادر زده بودند . اين راه منظر بسيار عالى دارد . كوه‌ها از جنگل انبوه پوشيده شده و به هر طرف كه نظر مىاندازى همه جا سبز است . اين جنگل مكنت بىاندازه‌اى است ، و لكن در ايران به واسطهء نداشتن راه براى حمل و نقل از اين دولت بىپايان نمىتوانند فايده بردارند . راه كتل قزلق در يك هزار و يكصد و پنجاه ذرع ارتفاع شروع مىشود . راه اين كوه را شانزده سال قبل جنرال بهلر كه در خدمت دولت ايران بود ساخته است . عرادهء توپ با اسب از اين راه ممكن نيست بالا برود / 251 / لكن چندى قبل چند عرادهء توپ به امداد رعاياى دهات با دست بالا برده‌اند و در اين اواخر چند عرادهء گارى كه زوّار قفقاز را از طهران به مشهد برده بودند در مراجعت از اين راه به چيكيلر از اين كوه عبور نموده بودند . در يك هزار و ششصد ذرع ارتفاع به كاروانسرايى مىرسد كه موسوم است به رباط

--> ( 1 ) . اصل : كياراه . ( 2 ) . اصل : كرلرك . ( 3 ) . ( سفالى ) . ( 4 ) . امروز گرمابدشت مىگويند .