مسيح ذبيحى

145

استرآبادنامه ( سه سفرنامه ، وقفنامه وسرگذشت ) ( فارسى )

العالم ربّانى و الفاضل الصمدانى الآخوند ملّا محمّد تقى الاستر آبادى رحمة اللّه مولد آن بزرگوار قريهء محمّد آباد واقعه در شمال شهر استر آباد است و منشأ و مقام تحصيل علوم شرعيهء او خود بلد مزبوره است . خدمت با رفعت شيوخ عظام در نجف اشرف على مشرفها آلاف التحيه و التحف رسيده بود ، اكتساب علوم شرعيه فقه و اصول از ايشان نموده با تصديقات عديده به اجتهاد مراجعت به استر آباد كرده چند سال در اين بلد بودند . از معادات اعادى و كثرت بسط ايادى رفته رفته ترقى باطنى او تنزّل ظاهرى داشت و رونقى در نزد عموم خلق نداشت . بالاخره جلاء وطن اختيار فرمود و از استر آباد هجرت ورزيده كشتى شخص شريفش را قضا و قدر در ساحل قريهء / 194 / لنگرود لنگر انداخت و در آنجا قدرشناسان و مرتبه‌دانان در صدد ترويج او برآمده ظهور مراتب و مقامات آن سموّ القدر و المكان روز به روز در تزايد آمد ، از حضيض تنزّل به اوج ترقّى رسيد و علم رياست و قبول عامّه در آن سرزمين برافراشت . از فضل و بذل او بسيارى از خلق بهره‌مند گرديدند تا به جوار رحمت ايزدى در آن بلد در پيوست ، طاب ثراه و حبل الجنة مثواه . الفاضل الكامل و العالم العامل الآخوند ملّا محمّد باقر المشهور بستون رفع اللّه مقامه در استر آباد و اصفهان و عتبات عاليات تحصيل علوم فرمودند و مراجعت پس از فراغت به موطن اصلى خود نمودند و در مدرسهء دار الشفاء استر آباد سالهاى دراز اشتغال داشتند و در علم طب و اكسير با اطلّاع بودند و از مطالب و مسائلش كمال استحضار و خبرويت داشتند ، ولى عمل اصلا در بين نبود . در غايت درجه عطوفت و رأفت و سلوك با خلق روزگار بود و از علم و فضل و بذل او عموم خلايق منتفع مىگرديدند . جميع خواص و عوام اعزاز و احترام او را از فرايض و لوازم مىدانستند ، تا به جوار رحمت خداوند عالميان استقرار يافت و مدفن شريف ايشان بقعهء مخصوصه است كه در طرف غربى مسجد جامع قديم واقع است ، اعلى اللّه مقامه فى فراديس جنانه بمحمّد و آله .