و اين رباعى از مولانا مشاراليه است و چه بسيار مناسب افتاده است در اين مقام : تا دور فلك گرد زمين خواهد بود * با اهل دلش هميشه كين خواهد بود با شيوهء بيداد قرين خواهد بود * تا بود چنين بود و چنين خواهد بود / 124 / مولد او استرآباد است ، اما در كاشان ساكن بود . اكثر در كاشانهء خود به افادهء علوم دينى و نشر معارف يقينى اشغال مىنمود و فكر شعر نيز مىكرد . در توحيد و منقبت بيشتر مايل بود . اين بيت ازوست : خطى است بر كتيبهء اين دير دير پا * كاسوده زيست هر كه رضا داد با قضا مولانا ابراهيم الاستر آبادى خط نستعليق را خوب مىنوشت و از عرفاء زمان خود بود . مدتى منشى سركار فيض آثار حضرت رضا على ساكنها التحية و السلام بوده . اين مطلع ازوست : منم جا داده در صحراى دل مشكين غزالى را * بر آورده بخوناب جگر نازك نهالى را مولانا اسماعيل الاستر آبادى پسر مولانا ابراهيم مزبور است . نستعليق را خوب مىنوشت و به سمت عرفان و حكمت و شعر نيز متّسم بود و تخلّصش نجاتى است . اين بيت از اوست : دو دمسازيم ما و مى بكنج درد و غم با هم * كه مىناليم از درد جدائى دم بدم با هم مولانا سلطان محمّد الاستر آبادى رحمه اللّه او نيز پسر ابراهيم مذكور است و در فضل و هنرش اجلّ است از / 125 / توصيف ، اين بيت ازوست : آمد بهار و هر طرفى صوت بلبلى است * ساقى بيار مى كه عجب موسم گلى است