بابا صفرى

384

اردبيل در گذرگاه تاريخ ( فارسى )

5 - صفحهء 83 تحقيقى دربارهء اهميت اجتماعى صوفيان كه حكايت از شجاعت و دلاورى آنها مىكند . 6 - صفحهء 210 اتحاد و بلافاصله دشمنى چند كشور بزرگ با طرز پندآموزى جلوه‌گر شده است . 7 - صفحهء 250 تجزيه و تحليل در اهميت ايمان و تأثير آن در اجتماع در رتبهء اول به خود بنده هم تازگى داشت و هم تأثير . 8 - صفحهء 375 جمله‌اى كه در سطر 9 عنوان شده از طرف نويسندهء محترم اداى دين بوده است . و همينطور رفع اشتباهات برخى از نويسندگان مثل كسروى و يا رفع تهمتهاى ناروا كه در مورد سردار ملى به اردبيليها نسبت داده شده نظر هرخواننده را به خود جلب كرده و باعث تحسين آن نويسندهء محترم خواهد بود . » آقاى موسوى ، كه با نكته‌بينى مطالب كتاب را مطالعه كرده با اشاره باينكه در چاپ كتاب در كشور ما انسان هرچه بيشتر سعى كند باز غلطهاى چاپى در آن به چشم مىخورد ببعضى از آنها اشاره كرده اضافه نموده است « در بعضى از عبارات و الفاظ لزوم تجديدنظر قطعى است مثلا : لفظ انسان كه بنده نيز در نوشته و گفتارم خيلى گرفتار آن هستم و احتمال مىدهم از ميراث محيط نشو و نما بوده باشد كه اردبيل مىباشد . چون در اكثر موارد قيد اضافى بلكه حشو قبيح شمرده مىشود : صفحهء 6 سطر 17 ، صفحهء 20 سطر 15 ، صفحهء 176 سطر 21 . مطلبى كه در صفحهء 8 از خواندمير نقل شده بهتر بود در خاتمه به بود و نبود آن در اين دوره اشاره بشود و نشده . صفحهء 18 سطر 22 و صفحهء 20 سطر 19 در مورد زردشت كه پيغمبر احتمالى است دعوات استعمال شده اگر بكتب لغات مراجعه فرمائيد دعوات كه جمع دعا را بسته‌اند به چشم نميخورد اما معروف مثل جامع الدعوات و در دعا « يا سامع الدعوات » استعمال شده جمع دعا است كه خواستهء كوچك از بزرگ را گويند . شما دعوات