مبحث دوم - اعياد مذهبى اردبيليان ، بطوريكه گفتيم ، عموما بدين اسلامند و خوانندگان دانشمند مى - دانند كه اسلام دو عيد بزرگ دارد كه بنام « فطر » و « قربان » ناميده مىشود . عيد فطر در پايان ماه رمضان و اولين روز شوال برگزار ميگردد و عيد قربان يا اضحى دهمين روز ذيحجه مىباشد . غير از اين دو عيد ، كه از نظر اسلام اعياد رسمى هستند ، ايام ديگرى نيز مثل تولد حضرت پيغمبر ( ص ) و بعثت آنحضرت به نبوت ، عيد محسوب مىشود ليكن شيعيان سالروز ولادت دوازده امام را هم عيد ميدانند و در آن روزها به نحوى اظهار مسرت و شادى ميكنند . عيد فطر و عيد قربان : عيدين ، يعنى فطر و قربان ، در اردبيل مثل نوروز تشريفاتى ندارد و ديدوبازديدهاى آنها مخصوص مصيبت‌ديدگان مىباشد . بدينمعنى كسانى كه قبل از آن عيدها يكى از افراد خانوادهء خود را از دست داده‌اند در آن روز در خانه ميمانند و دوستان و آشنايان براى همدردى نزد آنها ميروند و تسليت خاطر مىدهند و بدينوسيله از غم و اندوه آنها ، كه طبعا در چنين روزهائى بيشتر متأثر و پريشانحالند ، اندكى ميكاهند . در اين مراسم صاحبخانه با چاى و قهوه از واردين پذيرائى مىكند . بعضى از مردم نيز براى تبريك بخانهء برخى از روحانيان سرشناس و يا نزد بزرگان خانوادهء خود ميروند و اگر در مسجد يا محل ديگرى نماز عيد برگزار شود كسانى در آن شركت مينمايند . عيد فطر در سالهاى گذشته بيش از امروز رونق داشت زيرا عموم كسانى كه استعداد روزه گرفتن داشتند ماه رمضان را روزه ميگرفتند و شبها در مساجد بعبادت