الصّالحية جنة و الصالحون بها اقاموا * فعلى الدّيار و اهلها منّى التّحيّة و السّلام « 1 » و بها قبر الشّيخ العارف باللّه ، محيى الدّين محمّد بن علىّ العربىّ الطّايى الاندلسىّ مولده سنة ستّين و خمسماتة و توفى فى سنة ثمان و ثلاثين و ستّمائة و عمره سبع و سبعون سنة و نصف سنة « 2 » . انتهى . و صاحب قاموس گفته : شعب بوّان كشدّاد بفارس ، احدى الجنان الاربع الدنيويّة [ و بوّانات بالضّم ، بها ايضا ] . و شعب ، به كسر اوّل است كه شين معجمه باشد و سكون ثانى كه عين مهمله ، و در آخر ، باء موحّده . و نيز در ابلّه گفته : كعتلّة ، موضع بالبصرة ، احدى جنان الدّنيا ، منها شيبان بن فّروّح الابلّى « 3 » . قوله : كعتلّه يعنى به دو ضمّه و تشديد لام ، چنان كه در منتخب ذكر شده ؛ و صاحب قاموس ، در فصل سين گفته : السّغد بالضم ، بساتين نزهة و اماكن مثمرة بسمرقند .

--> ( 1 ) . الصالحيّة [ الخ ] : صالحيّه ، بهشتى است كه صالحون در آن اقامه كرده‌اند ؛ پس بر آن ديار و اهل آن ديار ، از من تحيّت و سلام . ( 2 ) . و بها [ الخ ] : و در آن ، صالحيّه ، قبر شيخ محيى الدّين محمّد بن على عربى طائى اندلسى است . مولد آن به سال پانصد و شصت بوده ؛ وفاتش در سنهء ششصد و سى و هشت ؛ و عمرش هفتاد و هفت سال و شش ماه است . ( 3 ) . كعتلّه ، يعنى ابلّه ، بر وزن عتلّه ، جايى است در بصره ؛ يكى از بهشتهاى دنياست و از آن شهر است شيبان بن فرّوخ ابلّى .