بقعهء ابش خاتون ( خاتون قيامت ) سمرقند رفته و باز به شيراز مراجعت كرده و در دار الشّفايى [ 460 f ] كه شاه شجاع ساخته - كه الحال گويند مدفن اوست - به افادهء فضل و كمال پرداخته و در آنجا درس مىگفته . در سنهء هشتصد و شانزده ، وفات كرده . اين رباعى از اوست : اى حسن ترا به هر مقامى ، نامى * وى از تو به هر دلشده‌اى پيغامى كس نيست كه نيست بهره‌ور از تو و ليك * اندر خور خود به جرعه‌اى يا جامى مخفى نماناد كه امامزادگان بسيار و بقعه‌هاى بيشمار در شيراز هست - چنان كه پيش از اين مذكور داشتم - ولى چون نام و نسب آنها مجهول بود ، به ذكر تمام ، نپرداختم . اكنون از بعض مزارات عرفا و غيرهم كه حقيقت احوالشان معلوم است ، ذكر مىرود : مزار ابو عبد اللّه محمّد بن خفيف : معروف به شيخ كبير . در محلّهء درب شاهزاده است ، نزديك ميدان نقّاره‌خانه « 1 » حاليه ، پشت بازار وكيل . بقعهء كوچكى دارد و در اطراف آن بقعه ، صحنها و سراها بوده كه الحال مردمانى متصرّف شده ، خانه و كاروانسرا ساخته‌اند . بالجمله ، شيخ مذكور ، از اجلّهء اهل تصوّف بوده و از اعاظم مشايخ شيرازى الاصل مىباشد . شرح احوال و خوارق عادات او را در بسيارى از كتب نوشته‌اند ؛ كه از غايت اشتهار ، لازم به اظهار نيست ( 51 ) . گويند يك صد و ده يا هيجده سال عمر كرده ( 52 ) و حسين بن منصور حلّاج ، به خدمتش رسيده و شيخ ابو الحسن اشعرى ، نزد او چيزى مىخوانده و بسيارى از مشايخ ، درك فيض صحبتش را نموده‌اند ؛ و تصنيفات بسيار

--> ( 1 ) . نقّاره‌خانه : بالاى سردرى واقع شده كه يك طرف آن ، ميدانى است كه در آن اطاقهاست و محلّ افواج و مكان سربازها ؛ و يك طرف ديگرش ، ميدانى موسوم به ميدان توپخانه كه در آن توپهاى دولتى و آرامگاه توپچيان است .