فى مدح خير البريّه » است . اين قصيده به جهت اسلوب و مضمون ، اهميت ويژه‌اى يافته است ؛ تا جايى كه برخى براى خواندن و قرائت آن ، شروط و آدابى قرار داده‌اند و آن را سخت حرمت هشته‌اند . . . » ( همانجا ، ص 239 ) . 22 . خاقانى در بازگشت از سفر دوم خود به مكّه ، به پاى خرابه‌هاى مدائن رفته است و به احتمال قوى ، اين سفر در سال 567 بوده است و در همين سفر ، اين شاهكار ادبى و ميهنى را ساخته است . اين قصيده داراى 42 بيت و بر وزن بحر هزج مثمن اخرب است . 58 . در نسخه‌اى از ديوان خاقانى ، معمولا « به زرّين » است . 23 . « . . . كسرى فرمود تا نعمان را بازداشتند ، سه روز ؛ در روز چهارم ، در پاى پيلان انداختند . » ( تاريخ بلعمى ، ترجمهء طبرى ، جلد اوّل ، صفحات 1106 تا 1119 ) . 24 . در نسخه‌اى از ديوان خاقانى : بنهادى . 25 . در نسخه‌ها : « بساط زر » . 26 . خسرو پرويز در سر هر سفره ، تره‌بار و ميوه‌هاى طلايى مىآورد و براى اين ميوه‌هاى طلايى ، از سفرهء زرين ، بوستانى مىساخت ؛ يعنى سفرهء زرين ، همانند بوستانى بود كه در آن ، ميوه‌هاى زرين به وجود آمده باشد . ( آيينهء عبرت ) ص 212 . 27 . اشاره است به آيه‌هاى شريفهء 24 ، 25 ، 26 ، 27 ، از سورهء مباركهء دخان .