اهل المدينة الفاضله ، احصاء الايقاعات ، المدخل فى صناعة الموسيقى ، الموسيقى الكبير ، آداب الملوكيه ، مبادى الموجودات ، ابطال احكام النجوم ، اغراض ما بعد الطّبيعه ، السّياسة المدنيّه ، جوامع السّياسه ، رسالة النّواميس ، الخطابه ، ما ينبغى ان يتقدّم الفلسفه . در مورد فارابى بنابر نوشته زركلى منابع زير موجود است : اعلام زركلى ، ص 20 ، ج 7 ؛ وفيات الاعيان ، 2 : 76 ؛ طبقات الاطبّاء ، 2 : 134 و 140 ؛ حكماء الاسلام ، 30 ؛ ابن الوردى ، 1 : 284 ؛ آداب اللغه ، 2 : 213 ؛ البداية و النهايه ، 11 : 224 ؛ الوافى بالوفيات ، 1 : 106 ؛ مفتاح السعاده ، 1 : 259 ؛ اخبار الحكما ، 182 ؛ دائرة المعارف الاسلاميه ، 1 : 407 - 212 ؛ الذّريعه ، 1 : 66 و 2 : 236 ؛ احصاء العلوم ، مقدّمه . 13 . شيخ الرّئيس ، حجّة الحق ، شرف الملك ، امام الحكما ، ابو على حسين بن عبد اللّه بن حسن بن على معروف به ابن سينا ؛ ولادت در افشنه يا خرميثن در 370 هجرى ، وفات در همدان در سال 428 . آرامگاهش ، همزمان با جشن هزارهء تولد وى ، در همدان بازسازى شد . 14 . ابو عقيل ابن ربيعة بن عامر بن صعصعه ، شاعر معروف جاهلى ( ت . 560 / 661 م . ) و صاحب يكى از معلّقات . 15 . بنابر بعضى روايتها ، او به پيغامبر اسلام ايمان آورد . در زمان خلافت عمر به كوفه رفت و در اوايل خلافت معاويه - به سال 41 هجرى - درگذشت . گويند 130 سال عمر كرد . 16 . غياث بن غوث بن الصّلت بن الطّارقه ، از بنى تغلب ؛ مكّنى به ابى مالك و ملقّب به ذى الصّليب . مولد اخطل در باديهء عراق بر ساحل فرات است و با جرير و فرزدق معاصر بود . از شاعران عصر معاويه و عبد الملك بن مروان است . تولّد او را به سال 19 قمرى و وفاتش را در سال 90 قمرى نوشته‌اند . 17 . مشهور به اعشى الاكبر ، شاعر معروف عرب ، موسوم به ميمون بن قيس جندل است كه به جهت تفنّن بسيار در سرودن شعر ، او را « صناجة العرب » مىگفتند . وى يكى از چهار تن شاعر عرب است كه او را شاعرترين شعراى عرب مىدانند ؛ و بر سياق شاعران جاهلى بود و از متقدّمان شعرايى است كه بعثت پيغامبر ( ص ) را درك كرد و ليكن توفيق مسلمان شدن را نيافت . او از طايفهء قيس بن ثعلبه بود و در حدود 57 قمرى ، در يمامه