محمد نصير بن جعفر فرصت شيرازى

120

آثار عجم ( فارسى )

درشتيها نمود و او را سقط « 1 » [ 78 f ] گفت . عثمان در خشم شده ، حكم نمود او را از مدينه بيرون نمايند و روانه « ربذه » « 2 » اش سازند . ابو ذر با زوجهء خويش ، در آن بلده سكون اختيار نمود ؛ پس از روزى چند عليل گرديد و در « ربذه » وفات يافت و اين قضيه در سال 34 هجرى بود ؛ رحمة اللّه عليه و على سريرته . « قدسى » « 3 » اگر چه از جمله متقدّمين نيست و معاصر با اين فقير است ، ولى چون نامى از ايشان در قصيدهء مذكوره برده شده و نيز سابقا در شرح احوال فاضل محقّق و كامل مدققّ ، جناب شيخ مفيد - ابقاء اللّه تعالى - محفوظا و ايّانا بلقائه محظوظا - به تقريبى اسم آن با شعرى كه به عربى در مدح آن جناب گفته بود ؛ مسطور آمد و هم يكى از جمله اهل فضل و ادب است ، لهذا بيانى از حالش بر سبيل اجمال مىنمائيم ؛ چو [ ن ] كه مبناى اين كتاب بر اختصار است و ما مفصّلا شرح احوال جناب قدسى را در كتاب درياى كبير با بسيارى از اشعارش مرقوم داشته‌ايم . اسكن

--> ( 1 ) . به معنى بد گفتن است . ( 2 ) . به فتح راء مهمله و باء موحّده و كسر ذال معجمه و در آخر هاء ؛ نام جايى است به چهار منزل دور از مدينهء طيّبه است . ( 3 ) . به ضمّ اول ، منسوب است به « قدس » ؛ كه معنيش گذشت .