محمد نصير بن جعفر فرصت شيرازى

115

آثار عجم ( فارسى )

ايمان به آن حضرت داشت ؛ همچنين بود تا در جنگ بدر « 1 » و غزوهء احد « 2 » و ديگر غزوات كه ملازم جهاد رسول اللّه بود و در جنگ صفّين نيز ، در جيش على بن ابى طالب - عليه السّلام - جنگ مىنمود و او آخر كسى است كه باقى ماند از اصحاب پيغمبر . گويند در مسجد مدينه مىنشست و به افادهء مسائل دينيّه اشتغال داشت . تا زمان امام پنجم ، محمّد بن على ، باقر العلوم - عليهما السّلام - در قيد حيات بود ؛ ولى چشم وى نابينا شده بود و ديدهء دلش ، روشن . در سال 77 هجرى ، به قول اصّح ، در مدينهء طيّبه وفات يافت ؛ رحمة اللّه عليه . [ عمّار ] « 3 » عمّار بن ياسر بن عامر بن كنانهء عنسى ؛ كنيتش « ابو يقظان » « 4 » ؛ از صحابهء عاليمقام و مؤمنين قديم الاسلام بوده ؛ در مبادى حال ، از كفّار ، ايذاى بسيار كشيده و او از جمله جماعتى است كه به اشارهء حضرت رسالت پناه ، به جانب حبشه مهاجرت نمود و زمانى كه آن حضرت عقد مؤاخات در ميان اصحاب بست ، عمّار را با ثابت بن قيس انصارى « برادرخوانده » فرمود و عمّار در غزوات حاضر بوده و داد مردانگى داده و زخمهاى بسيار به او رسيده ؛ گويند در زمان خلافت عثمان ، طايفه‌اى از اصحاب ، مكتوبى به عثمان نوشتند و كارهاى ناصواب او را به سلك تحرير درآورده ، به عمّار دادند ؛ نزد وى برد ؛ عثمان در غضب شده ، خود و غلامانش ، عمّار مظلوم را بزدند و به ضرب لگدى كه بر شكمش رسيد ، علّت فتق « 5 » در آن ظاهر شد ؛ بالجمله عمّار بود تا در جنگ صفّين شهيد گرديد . حضرت امير [ المؤمنين ] - عليه السّلام - به دست مبارك ، او را دفن نمودند و عمر عمّار 91 سال بوده و شهادتش در سنهء 37 هجرى .

--> ( 1 ) . نام چاهى است در موضعى ميان مكّه و مدينه كه در آنجا رسول خدا ( ص ) ، با كفّار در سال دوم هجرى جهاد كرد . ( 2 ) . به ضمتين ، نام كوهى است در مدينه كه در آنجا پيغمبر ، با كفّار جنگ فرموده در سال سيّم هجرى . ( 3 ) . به فتح اول است و تشديد . ( 4 ) . حرف دوم قاف و حرف سيّم ظاء منقوطه است . ( 5 ) . به فتح خاء ، نام علتى است كه در خايه ظاهر شود ، به پاره شدن پردهء شكم و بيرون ريختن پيه شكم يا بعض امحاء بدان موضع .