فى التاريخ و كتاب الدّول . 51 سال عمر كرده ؛ وفاتش سنهء 626 است [ و ] قبرش در شهر حلب . شهاب الدّين عمر بن محمّد بن عبد اللّه سهروردى ، مكنّى به ابو حفص ؛ در بغداد سرسلسلهء [ 71 f ] اهل تصوف بوده و مجلس وعظ مخصوصى داشته ؛ شيخى صالح و باورع بوده ؛ گويند در خدمت عمّ خود - شيخ نجيب الدّين سهروردى - ارادت مىورزيده و مريد او بوده و در مدّت عمر ، رياضات شاقّه مىكشيده و تصنيفات بسيار دارد ؛ از جمله : عوارف المعارف كه مشهور است و رشف « 1 » النّصايح و اعلام التّقى و اعلام الهدى و غير ذلك . و شيخ سعدى شيرازى با وى ارادت داشته كه در بوستان ، نامى از او برده ، گويد : مرا شيخ داناى مرشد ، شهاب * دو اندرز فرمود بر روى آب « 2 » يكى آنكه در نفس خود بين مباش * دگر آنكه در جمع بدبين مباش بالجمله ، شهاب الدّين مذكور ، 93 سال زندگانى كرده و در سنهء 632 وفات نمود ؛ قبرش در « ورديّهء » « 3 » بغداد است و « ورديّه » قبرستانى است در آنجا . فقير از آنجا گذشتم عبورا و آنجا را ديدم . اين رباعى را از شهاب الدّين نوشته‌اند : اى دوست ! وجود و عدمت اوست همه * سرمايهء شادى و غمت ، اوست همه تو ديده ندارى كه ببينى او را * ور نه ز سرت تا قدمت اوست همه عراقى « 4 » نامش ابراهيم ؛ لقبش فخر الدّين ؛ مولدش همدان بوده ؛ عارفى است كامل و سالكى

--> ( 1 ) . به فتح اول ، به معنى مكيدن است و به فتحين ، به معنى آب اندك . ( 2 ) . در سفر دريا و در كشتى . ( 3 ) . وجه تسميه اينكه در آنجا بساتين گل و رياحين است . ( 4 ) . منسوب است به عراق و عراق عجم مقصود است ؛ چو [ ن ] كه همدان - كه مولد عراقى است - از شهرهاى عراق [ عجم ] است .