آنجا به قيصريه آمدند . بابائىها در جلگهء " ماليه " در نزديكى قيرشهر جمع شده بودند و ايلجىها و چارپايانشان نيز همراهشان بود . چون پيشاهنگان سپاه حكومتى را ديدند ، چارپايان و زنان و كودكان خود را سپر ساختند و به نبرد پرداختند . اگر فرنگان ايستادگى نمىكردند اين‌بار نيز سپاه سلجوقى با شكست مواجه مىشدند . زنان بابائىها هم در نبرد شركت داشتند و با گفتن " لا إله الا الله ، بابا رسول الله " جسورانه حمله مىكردند . مقاومت فرنگان سبب شد كه سپاهيان پراكنده بار ديگر گرد آمدند و سرانجام بابائىها را شكست دادند . بنا به نوشتهء مآخذ در اين نبرد چهار هزار تن از بابائىها به قتل رسيدند . سپاهيان ، جز زنان و اطفال دو سه‌ساله ، هركه را يافتند ، كشتند و زنان و اطفال را بين خود تقسيم كردند و يك پنجم غنائم را همانند اموال كافران به خزانهء حكومت فرستادند و بقيه را بين خود قسمت كردند . سلطان ، نفس راحتى كشيد و با نغمهء نوازندگان به باده‌گسارى پرداخت و به حكام هديه‌ها فرستاد و خلعت‌ها بخشيد . اگرچه مآخذ به نابودى كامل بابائىها در اين نبرد اشاره‌ها كرده‌اند ، ولى باباهاى ديگرى مانند : گييك‌لوبابا كه از ياران و پيروان بابا اسحاق و ابدال موسى از دنباله روان اين راه بودند و همچنين بابا بكتاش ملقب به بابا رسول الله كه سرآمد جانشينان بابا اسحاق و سرور ابدالان و پير قلندران شمرده مىشد و از شهر بابا الياس ( آماسيه ) به سيواس و از آنجا به قيصريه آمده بود و بدنبال قتل برادرش " منتش " كه گويا در شورشى جان خود را از دست داده بود ، به صولجه قرايوك از قراى قيرشهر كه امروز " حاجى بكتاش " خوانده مىشود ، كوچيد و در همان‌جا رحل اقامت افكند ، از پيروان بابائىهاست « 1 » همچنين بابا صالتيق كه با عز الدين به سرزمين بيزانس رفت و در سال 622 ه / 1263 م همراه دوازده هزار تن تركمن به " دوبروجه " رفت و نيز جانشين وى " براق بابا " كه مورد احترام مغولان بود و حتى بموجب پاره‌اى منابع از شاهزادگان سلجوقى بود و سرانجام بعنوان ايلچى از طرف مغولان به گيلان رفت و در سال 707 ه / 1307 م در همان‌جا به قتل رسيد و همچنين صلتيقيه و براقيه همه دنباله روان همان فرقه‌اند . طابدق‌بابا - مرشد

--> ( 1 ) براى توضيح مفصل به اصيل‌ترين كتيبه‌هاى موجود در حاجى بكتاش و مناقب العارفين افلاكى مراجعه شود .