فَتَعَرَّضُوا لَهَا وَ لا تُعْرِضُوا عَنْهَا « 1 » . در اين موقع سالك به سوى خدا ، جانى گرفته و از تأثير همان جذبهء الهيّه تصميم مىگيرد كه از عالم كثرت عبور كند و به هر ترتيب كه ميسور است بار سفر بربندد و از اين غوغاى پردغدغه و مولم خود را خلاص كند . اين سفر را در عرف و اصطلاح عرفاء سير و سلوك نامند . سلوك ، يعنى پيمودن راه ، و سير ، يعنى تماشاى آثار و خصوصيّات منازل و مراحل در بين راه . زاد و توشهء اين سفر روحانى مجاهده و رياضت نفسانى است ، زيرا قطع علائق مادّه بسيار صعب و دشوار است ، بنابراين اندك اندك رشته‌هاى علقهء عالم كثرت را پاره نموده و از عالم طبع سفر مىنمايد . هنوز از خستگى راه نياسوده وارد عالم برزخ كه كثرت انفسيّه است مىگردد . در اينجا به خوبى مشاهده مىكند كه مادّه و كثرات خارجيّه در درون خانهء طبع او چه ذخائرى به وديعت نهاده بودند ، اين‌ها همان موجودات خياليّهء نفسانيّه هستند كه از برخورد و علاقه به كثرات خارجيّه به وجود آمده و جزء آثار و ثمرات و مواليد آن به حساب مىآيند . اين خيالات مانع از سفر او مىشوند و آرامش او را مىگيرند ،

--> ( 1 ) - [ بدانيد و آگاه باشيد كه پروردگارتان را در ايّام روزگار شما نسيمهائى است ، هان بكوشيد كه خود را در معرض آنها قرار دهيد و از آنها روى نگردانيد ] .