عَلَيْهِ غَضَبِي فَقَدْ هَوى » . و الروايات في هذا الباب كثيرة و قد ذكرنا شطرا منها في تعاليقنا على هذا الشرح و بسطنا الكلام في حواشينا على المبدا و المعاد بما لا مزيد عليه و الآثار الواردة في هذا الباب ، و ان كانت متخالفة من حيث اللفظ و لكن متوافقة في المعنى . * * * قوله « قده » : « و كذلك للساعة انواع خمسة بعدد حضرات الخمسة . . . الخ » . حق تعالى در قرآن كريم فرموده است : « يَسْئَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْساها ، فِيمَ أَنْتَ مِنْ ذِكْراها ، إِلى رَبِّكَ مُنْتَهاها » . مراد از ساعت از اطلاقات قرآن كريم ، وقت قيام قيامت است . چون آن روز در وقت قليلى از اوقات واقع مىشود ، به آن ساعت اطلاق كرده‌اند . ازآنجائىكه قيامت در باطن اين عالم وجود دارد ، محيط بر عالم ماده ، نزديك‌ترين حقيقت بعد از حق تعالى به انسان است . اهل حجب آن را بعيد و دور از انسان مىدانند . ولى واقع بر خلاف اين معنى است . به همين معنى در كلام الهى : « يَرَوْنَهُ بَعِيداً وَ نَراهُ قَرِيباً » اشاره شده است . باعتبار تفاوت اهل نظر در اين حقيقت به آن « يوم » اطلاق شده است . به همين لحاظ ، لفظ كوتاه‌تر از ساعت به آن اطلاق شده است : « السَّاعَةِ إِلَّا كَلَمْحِ الْبَصَرِ ، أَوْ هُوَ أَقْرَبُ » . در وجه تسميهء ساعت برخى گفته‌اند : انّما سميت الساعة ، ساعة ؛ لانها تسعى النفوس اليها لا بقطع المسافات المكانية ، بل بقطع الانفاس الزمانية ، چون حركت و توجه موجوداتى كه در اين عالم بسوى عالم حشر حركت مىكنند حركت جوهرى ذاتى و توجه غريزى و جبلى بملكوت اعلى است . هر كه بميرد ساعت او رسيده و قيامت او قائم شده است . « من مات فقد قامت قيامته » . اين ساعت ، قيامت صغرى است . قيامت كبرى همين حكم را دارد ، و قيامت كبرى نسبت بساعات انفاس نسبت يوم و نسبت به ايام ، حكم سال را دارد . اهل باطن و سلاك وادى معرفت در امر ساعات شك ندارند ، بلكه در همين نشئه ، قيامت برخى از آنها قائم است ، ولى اهل حجب در اصل تحقق قيامت شك دارند ، و در وادى حيرت سر گردانند ، و از وقت آن سؤال مىكنند : « وَ يَقُولُونَ مَتى هذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ » برخى از مردم در انتظار قيامت