محمد على شاه آبادى ( مترجم : زاهد ويسى )
437
رشحات البحار ( فارسى )
نمىشود . [ چنانكه در قران امده است : ] قُلْ ما يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّي لَوْ لا دُعاؤُكُمْ « 1 » وجه دوم اگرچه تاخير نسبت به هر دوى انها مطرح است ، بااينحال يكى از انها از اين امر ، بهره مىبرد ؛ زيرا او در طول عمرش ، و زمانهاى وجودش در هرجا به هر صورت و با هر كارى ، حتى خوردن ، نوشيدن ، جماع ، خواب ، و . . . خداوند را پرستش مىكند . درحالىكه ديگرى نه تنها بهره نمىبرد ، بلكه متضرر هم مىشود . درست مانند كسانى كه عمر خود را تباه مىسازند و در طول عمر خويش فساد مىكنند . در اين امر تدبر كن . ان شاء اللّه تعالى وجه سوم عمر مؤمن در نزد خداوند ، ارج ، قدر ، و قيمت دارد ؛ هرچند كم باشد . بر خلاف ديگران ( غير مؤمنان ) هرچند عمرشان بيشتر باشد ؛ مانند صاحبان كسب و كار . بهطورىكه خواب مؤمن عبادت و نفس وى تسبيح است و بلكه [ گفتهاند : ] نيّة المؤمن خير من عمله « 2 » و . . . براى توضيح اين امر به عمر جناب مولا امير المؤمنين نگاه كن كه بهاى يك لحظه از عمر وى ( ع ) برحسب شهادت پيامبر ( ص ) نزد خداوند بهتر از لحظه عمر ديگران است . همچنانكه در خبر ضربه ايشان بيان شده است : لضربة علي يوم الخندق أفضل من عباده الثقلين « * 1 »
--> ( 1 ) . فرقان ( 25 ) : 77 . ( 2 ) . كلينى : كافى ، ج 2 ، ص 84 . ( * 1 ) . الاقبال ، ص 467 .